Thursday, February 16, 2017

ပါရမီဒီပနီ အႏွစ္ခ်ဳပ္ - ၁

လယ္တီဆရာေတာ္ေလာင္းလ်ာ အရွင္ဥာဏဓဇသည္ ရဟန္း(၈)၀ါ ရေသာအခါ စံေက်ာင္းတိုက္၌ ပထမစာခ် ျဖစ္ခဲ့သည္။ အရွင္ဥာဏဓဇ (၁၄)၀ါ ရေသာအခါ စံေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ အေမးပုစၧာ (၂၀) ထြက္ေပၚလာသည္။ ဘုရား၊ ပေစၥကဗုဒၶါ၊ သာ၀ကတို႔၏ ပါရမီႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ အခ်က္ေပါင္း (၂၀)ကို ပါဠိဘာသာျဖင့္ ေမးခြန္းထုတ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ အေမးပုစၧာမ်ား၏ အဆံုး၌ “ပညာမရွိေသာသူတို႔သည္ ကုပ္၍ ေနာက္ဆုတ္ၾကကုန္ေလာ့။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ပထမတန္း သာသနာ့တံခြန္မ်ားသည္ ဤပုစၧာမ်ားကို ေျဖဆိုၾကလိမ့္မည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။”ဟု ပါရွိသည္။ ထိုအေမးတို႔ကို အရွင္ဥာဏဓဇက ပါဠိဘာသာျဖင့္ ေျဖဆိုခဲ့သည္။ ဤသည္ပင္လွ်င္ လယ္တီဆရာေတာ္ အရွင္ဥာဏဓဇ၏ ပထမဆံုးေသာ လက္ရာ ပါရမီဒီပနီက်မ္းစာ ျဖစ္ေပသည္။
ပါရမီႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ေျဖဆိုရာ၌ က်မ္းဂန္အေထာက္အထား ျပည့္စံုစြာျဖင့္ အက်ယ္တ၀င့္ ေျဖၾကားထားသည္။ သာမန္စာဖတ္သူတို႔အတြက္ က်ယ္လြန္းေသာ ပါရမီဒီပနီက်မ္းမွ ေကာက္ႏုတ္၍ အႏွစ္ခ်ဳပ္ ယူထားပါသည္။ အက်ယ္ သိလိုပါက ပါရမီဒီပနီ က်မ္းစာကို ၾကည့္႐ႈရန္ ျဖစ္ပါသည္။ သာမန္စာဖတ္သူတို႔ ပါရမီႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ သိမွတ္ႏိုင္ၾကပါေစေၾကာင္း။

----- 

အေမး - ၁။ အသက္ရွည္ျခင္း၊ ဥစၥာေပါျခင္း အစရွိေသာ ေလာကီခ်မ္းသာ၊ မဂ္ ဖိုလ္ နိဗၺာန္ဟူေသာ ေလာကုတၱရာခ်မ္းသာ ဤသို႔ေသာ ခ်မ္းသာႏွစ္မ်ိဳးလံုးကို ေတာင့္တ၍ ဒါနစေသာ ပါရမီတို႔ကို ျဖည့္က်င့္ေသာသူသည္ ေလာကီခ်မ္းသာကိုသာ ရသေလာ၊ ေလာကုတၱရာ ခ်မ္းသာကိုသာ ရသေလာ၊ ခ်မ္းသာႏွစ္မ်ိဳးလံုးကို ရသေလာ၊ ခ်မ္းသာႏွစ္မ်ိဳးလံုးကို မရဘဲ ရွိသေလာ။

အေျဖ - ၁။ ေလာကီ၊ ေလာကုတၱရာ ခ်မ္းသာႏွစ္မ်ိဳးလံုးကို ေတာင့္တ၍ ျပဳအပ္ေသာ ကုသိုလ္ကံသည္ အေဟာသိကံ (အက်ိဳးေပးခြင့္ မရေသာကံ) ျဖစ္မသြားလွ်င္ ခ်မ္းသာႏွစ္မ်ိဳးလံုးကို အက်ိဳးေပးႏိုင္သည္။ အေဟာသိကံ ျဖစ္သြားလွ်င္ ေလာကုတၱရာ ခ်မ္းသာကိုသာ ေပးႏိုင္၏။ မွန္၏။ ေလာကီအက်ိဳးကို ေပးရာ၌သာ အေဟာသိကံ ျဖစ္ႏိုင္၏။ ေလာကုတၱရာ အက်ိဳး၌ အေဟာသိကံဟု မရွိေပ။ 

ေလာကုတၱရာခ်မ္းသာကို ေပး၏ဟု ဆိုရာ၌ ေလာကုတၱရာ တရားသည္ ဒါနစေသာ ေလာကီကုသိုလ္၏ မုခ်အက်ိဳးမဟုတ္၊ အာနိသံသအက်ိဳးသာ ျဖစ္သည္။ ေလာကီကုသိုလ္သည္ အားႀကီးေသာ ကိေလသာကို အားနည္းေအာင္ ျပဳနိုင္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ မဂ္ဖိုလ္ရေၾကာင္း အားေကာင္းေသာ အေထာက္အပံ့ (ဥပနိႆယ) ျဖစ္၏။ ဤသို႔ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ျခင္းသည္ အာနိသံသအက်ိဳး မည္၏။


အေမး - ၂။ ေလာကီခ်မ္းသာကိုသာ ေတာင့္တ၍ ဒါနစေသာ ပါရမီတို႔ကို ျဖည့္က်င့္ေသာသူသည္ ေလာကီခ်မ္းသာကိုသာ ရသေလာ၊ ေလာကုတၱရာ ခ်မ္းသာကိုလည္း ရသေလာ။

အေျဖ - ၂။ ေလာကီခ်မ္းသာကိုသာ ေတာင့္တ၍ ျပဳအပ္ေသာ ကုသိုလ္သည္ မဂ္ဖိုလ္ရေၾကာင္း အားေကာင္းေသာ အေထာက္အပံ့ (ဥပနိႆယ) မျဖစ္။ ေလာကီစည္းစိမ္ကိုသာ ေပးႏိုင္၏။
ဤေနရာ၌ ေလာကီခ်မ္းသာကို ေတာင့္တ၍ ျပဳအပ္ေသာ ကုသိုလ္သည္ ပါရမီမေျမာက္ဟု ဇိနာလကၤာရဋီကာ ဆို၏။ ပါရမီ မမည္ေသာ္လည္း ေမးခြန္းအစဥ္တည့္ေအာင္ ထည့္သြင္း၍ ပါရမီဟူေသာ အမည္ျဖင့္ ေမးထားျခင္း ျဖစ္သည္။ တစ္နည္း - ပရမာနံ ပ႑ိတာနံ ကမၼံ ပါရမီ (ျမတ္ေသာ ပညာရွိတို႔၏ အမႈကိစၥသည္ ပါရမီမည္၏) ဟူေသာ ပရိယာယ္စကားေၾကာင့္ ပါရမီဟုပင္ ေခၚဆိုနိုင္၏။


အေမး - ၃။ ေလာကုတၱရာ ခ်မ္းသာကိုသာ ေတာင့္တ၍ ဒါနစေသာ ပါရမီတို႔ကို ျဖည့္က်င့္ေသာသူသည္ ေလာကုတၱရာ ခ်မ္းသာကိုသာ ရသေလာ၊ ေလာကီ ခ်မ္းသာကိုလည္း ရသေလာ။

အေျဖ - ၃။ အလြန္ျမင့္ျမတ္ေသာ ဤကုသိုလ္သည္ မဂ္ဖိုလ္ရေၾကာင္း အားႀကီးေသာ အေထာက္အပံ့လည္း ျဖစ္၏၊ မဂ္ဖိုလ္မရခင္ ကာလ၌ ဘ၀ခ်မ္းသာ၊ ပစၥည္းခ်မ္းသာကိုလည္း ေပး၏။
ဤကုသိုလ္မ်ိဳးသည္ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံတို႔၏ ကုန္ျခင္းကို ျပဳတတ္ေသာ (ကမၼကၡယကရ) ကုသိုလ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေလာကုတၱရာ အက်ိဳးကိုသာေပးသည္၊ ေလာကီအက်ိဳးကို မေပးဟု အခ်ိဳ႕ဆရာတို႔က ဆို၏။ အမွန္မွာ ကမၼကၡယကရ ကုသိုလ္ဟူသည္မွာ မဂ္ေစတနာ၊ မဂ္ဥာဏ္မ်ားသာ ျဖစ္၏။ ေလာကုတၱရာ ခ်မ္းသာကိုသာ ေတာင့္တ၍ ျပဳအပ္သည့္ ဤကုသိုလ္မ်ိဳး မဟုတ္ေပ။


အထက္ပါ ေမးခြန္းသံုးခုႏွင့္ ဆက္စပ္၍ ျဖစ္သင့္သည့္ ေအာက္ပါေမးခြန္းကို စံေက်ာင္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး မေမးခဲ့ဘဲ အရွင္ဥာဏဓဇက ထည့္သြင္းၿပီး အေျဖကိုပါ ေပးခဲ့သည္။
ေမး။ ။ ေလာကီခ်မ္းသာ၊ ေလာကုတၱရာခ်မ္းသာ ႏွစ္ပါးတို႔တြင္ မည္သည့္ ခ်မ္းသာကိုမွ မေတာင့္တဘဲ ဒါနစေသာ ပါရမီတို႔ကို ျဖည့္က်င့္သူသည္ ေလာကီခ်မ္းသာကိုသာ ရသေလာ၊ ေလာကုတၱရာခ်မ္းသာကိုသာ ရသေလာ၊ ခ်မ္းသာႏွစ္မ်ိဳးလံုး ရသေလာ၊ ခ်မ္းသာႏွစ္မ်ိဳးလံုး မရသေလာ။

ေျဖ။ ။ ထိုကဲ့သို႔ အမွတ္တမဲ့ ျပဳအပ္ေသာ ဒါနအစရွိေသာ ကုသိုလ္သည္ ေလာကီခ်မ္းသာကိုသာ ေပးႏိုင္သည္။ ေလာကုတၱရာ ခ်မ္းသာကို မေပးႏိုင္ေပ။
မိဘ သားသမီးတို႔ အခ်င္းခ်င္း၌ ျဖစ္ေသာ ေမတၱာစိတ္သည္ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ခ်မ္းသာကို ေတာင့္တ၍ ျဖစ္ေစအပ္ေသာ စိတ္မဟုတ္ေသာ္လည္း စၾကာမင္းစည္းစိမ္ကိုပင္ ေပးႏိုင္ေၾကာင္း စကၠ၀တၱိသုတ္ အ႒ကထာ ဆို၏။ ထို႔ေၾကာင့္ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ခ်မ္းသာကို မေတာင့္တဘဲ ျပဳအပ္ေသာ ကုသိုလ္သည္ အစြမ္းသတၱိအားေလ်ာ္စြာ ေလာကီခ်မ္းသာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေပးႏိုင္၏။

သံသာရ၀႗ဒုကၡေတာ . . . . သံသာရာ ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္ရန္ ရွင္ရဟန္း ျပဳခဲ့ၿပီး ရွင္ရဟန္းအက်င့္ က်င့္သံုးလ်က္ သကၤန္းခ်ဳပ္ျခင္းစေသာ အမႈႀကီးငယ္ ျပဳလုပ္ရာ၌ မဂ္ဖိုလ္ကို အထူးမေတာင့္တဘဲ အမွတ္တမဲ့ ျပဳလုပ္ျခင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း မူလရည္ရြယ္ခ်က္ေၾကာင့္ ၀ဋ္ဆင္းရဲကင္းရာကို ရည္ရြယ္သည့္ ၀ိ၀႗နိႆိတကုသိုလ္၌ သြင္းအပ္၏။

အခ်ဳပ္အားျဖင့္ -
၁။ တစ္စံုတစ္ခုကို မေတာင့္တဘဲ အမွတ္တမဲ့ ျပဳအပ္သည့္ ကုသိုလ္၊
၂။ ေလာကီသက္သက္ကိုသာ ေတာင့္တ၍ ျပဳအပ္သည့္ ကုသိုလ္၊
၃။ ေလာကီ၊ ေလာကုတၱရာ ခ်မ္းသာႏွစ္မ်ိဳးလံုးကို ေတာင့္တ၍ ျပဳအပ္သည့္ ကုသိုလ္၊
၄။ ေလာကုတၱရာ ခ်မ္းသာသက္သက္ကိုသာ ေတာင့္တ၍ ျပဳအပ္သည့္ ကုသိုလ္
ဤေလးမ်ိဳးတို႔တြင္ စတုတၳ ကုသိုလ္ကိုသာ ျပဳအပ္၏။ စတုတၳကို မတတ္ႏိုင္မွ တတိယ၊ တတိယကို မတတ္ႏိုင္မွ ဒုတိယ၊ ဒုတိယကို မတတ္ႏိုင္မွ ပထမကို ျပဳသင့္သည္။



(ဆက္ရန္ . . . . .)




:)
ရွင္အာစာရ

No comments:

Post a Comment