Friday, September 19, 2014

သိမ္ေမြ႔ေသာလမ္း (၂၇)




ဧကစာရီ ျပင္ပကမၼ႒ာန္း

ေနာက္ အစီအစဥ္တစ္ခုကို ဧကစာရီ ျပင္ပကမၼ႒ာန္းလို႔ နာမည္ေပးထားပါတယ္။ ဧကစာရီ ျပင္ပကမၼ႒ာန္းရဲ့ သေဘာလကၡဏာ တစ္ခုက အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေအာင္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေနတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး သာယာတဲ့ ေနရာေတြ ရွိပါတယ္။ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း လြတ္လြတ္ကင္းကင္း ေနႏိုင္မယ့္ ေနရာကို ရွာပါ။ ကိုယ္ တစ္ေယာက္တည္း ရွိေနတဲ့ အခါမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဘယ္လို ဆက္ဆံမိသလဲ သိရေအာင္ သတိထားၾကည့္ပါ။ ခဏၾကာလာတာနဲ႔ အထီးက်န္မႈ၊ ပ်င္းရိၿငီးေငြ႔မႈကို ခံစားရသလား သတိထားၾကည့္ပါ။ အထီးက်န္ မခံစားရဘဲ၊ မပ်င္းရိ မၿငီးေငြ႔ဘဲ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ မေနႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ အခ်က္ဟာ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မႏွစ္သက္တဲ့သေဘာ သက္ေရာက္ေနပါေရာလား။ တစ္ခ်ိဳ႕ကိစၥေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္ေဆာင္ၾကတာဟာ . . . ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ကေန လြတ္ေျမာက္ဖို႔ လုပ္ေနၾကတယ္ ဆိုတာကို ျပသေနပါတယ္။ မနက္ျဖန္က်ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ကေန လြတ္ေျမာက္ဖို႔ မႀကိဳးစားမိေအာင္ ႀကိဳးစားၾကမယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္နဲ႔အတူ ရွိႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကမယ္။ အထီးက်န္ ခံစားရတယ္၊ ပ်င္းရိၿငီးေငြ႔လာတယ္ဆိုရင္ အေလွ်ာ့မေပးလိုက္ဘဲ အေတြ႔အၾကံဳကေန ေလ့လာသင္ယူၾကမယ္။ အထီးက်န္မႈ၊ ပ်င္းရိၿငီးေငြ႔မႈကို ေတြ႔ၾကံဳခံစားရင္း ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္နဲ႔ အဆက္အသြယ္ရဖို႔ စတင္လုပ္ေဆာင္ၾကမယ္။ အဲဒီကေန . . . ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ကိုယ့္ရဲ့ အေကာင္းဆံုး မိတ္ေဆြျဖစ္ေအာင္ ေလ့လာၾကမယ္။ ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ ကိုယ့္ကို ကပ္ေနေအာင္ ေလ့က်င့္ၾကမယ္။

ေနာက္တစ္ခုက . . . သဘာ၀ တရားကို နားလည္ခံစားႏိုင္စြမ္း ျမင့္မားလာေအာင္ ေလ့က်င့္ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကိုေရာက္ၿပီး လကို ျမင္လိုက္ရေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္သြားတယ္။ ေကာင္းကင္ထဲမွာ ၾကယ္ေတြကို ျမင္ရတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္က ပိုးပြားေတြ ျမည္သံကို ၾကားရတယ္။ လွပတဲ့ သစ္ပင္ေတြ၊ လွပတဲ့ ပန္းေတြကိုလည္း ျမင္ႏိုင္တယ္။ ဒါေတြ အားလံုးက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစပါတယ္။ ဒီ ေခတ္သစ္ ကမၻာမွာ ဒီလို သဘာ၀တရားကို နားလည္ခံစားႏိုင္စြမ္း ေပ်ာက္ဆံုးသြားၿပီလို႔ ထင္မိပါတယ္။ သဘာ၀တရားနဲ႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး မရွိၾကေတာ့ဘူး။ အေရးႀကီးတဲ့ ဒီ အရည္အေသြးကို ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္လုပ္ဖို႔၊ သဘာ၀တရားကို နားလည္ခံစားႏိုင္စြမ္း ျမင့္မားေအာင္ လုပ္ဖို႔ အၾကံေပးခ်င္ပါတယ္။ ကိုယ္နဲ႔ သဘာ၀တရား တစ္သားတည္း ျမင္ႏိုင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ပါ။ သဘာ၀တရားရဲ့ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခုျဖစ္ေအာင္ ေလ့လာပါ။ အရာရာကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျပတ္ျပတ္သားသား ျမင္ႏိုင္ ၾကားႏိုင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ပါ။ ဧကစာရီ ျပင္ပကမၼ႒ာန္းခ်ိန္မွာ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္တာေတြကို ဆက္လက္ၿပီး အၾကံျပဳ တင္ျပပါဦးမွာပါ။

ေန႔လယ္စာခ်ိန္၊ နားခ်ိန္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးေမးျမန္းခ်ိန္

အဲဒါၿပီးေတာ့ ေန႔လယ္စာ စားၾကပါမယ္။ ေန႔လယ္စာၿပီးရင္ ခဏနားခ်ိန္ ရပါတယ္။ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း ေစာေစာထရမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အနားယူဖို႔ လိုပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္သင့္ပါတယ္။ နားၿပီးရင္ ဧကစာရီ ျပင္ပကမၼ႒ာန္း ေနာက္တစ္ခ်ိန္ ရွိပါေသးတယ္။ ဧကစာရီ ျပင္ပကမၼ႒ာန္း မနက္တစ္ခ်ိန္၊ ညေနတစ္ခ်ိန္။ ဒီႏွစ္ခ်ိန္ အတြင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားတို႔နဲ႔ တစ္ေယာက္ခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ ေတြ႔ခ်င္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ နာမည္ေတြ ေရးဖို႔ စာရြက္တစ္ရြက္ ရွိပါလိမ့္မယ္။ မနက္ ေလးေယာက္၊ ညေန ေလးေယာက္ေလာက္ ေတြ႔ခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ လာေတြ႔ၾကၿပီး အားထုတ္ရင္း ၾကံဳရတဲ့ ျပႆနာေတြ၊ အခက္အခဲေတြကို ေဆြးေႏြးႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ကိုယ္ေရ ျပႆနာေတြရွိရင္ ေျပာၾကပါ။ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ့ အခက္အခဲေတြ ျပႆနာေတြကို ဘာ၀နာနည္းနဲ႔ ႀကိဳးစားၿပီး ကူညီေျဖရွင္း ေပးပါ့မယ္။

ေယာဂ

အဲဒါၿပီးရင္ ေယာဂ ေလ့က်င္ခန္းပါ။ တကယ္ေတာ့ ေယာဂနဲ႔ ဘာ၀နာ ဆက္စပ္မႈကို ခင္ဗ်ားတို႔ သိပါတယ္။ ေယာဂ ေလ့က်င့္ခန္းမွာ ကိုယ္ခႏၶာကို အာ႐ံုစိုက္ရတာ ပါပါတယ္။ ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ ဆက္သြယ္မိဖို႔၊ ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ မိတ္ေဆြဖြဲ႔ဖို႔၊ ခႏၶာကိုယ္အေပၚ ၾကင္ၾကင္နာနာရွိဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ေယာဂမွာ အေရးႀကီးတာ တစ္ခုက . . . ေျပေျပေလ်ာ့ေလ်ာ့ ျဖစ္ေနေအာင္ ေလ့က်င့္ရပါတယ္။ ေျပေျပေလ်ာ့ေလ်ာ့ျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ႏုိင္တယ္ဆိုရင္ ကိုယ္နဲ႔စိတ္ကို ေျဖေလွ်ာ့ထားရတဲ့ ဘာ၀နာ အလုပ္မွာ အေထာက္အကူ ရပါတယ္။ ထိုင္ျခင္း ဣရိယာပုထ္ေၾကာင့္၊ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ျခားအေၾကာင္းေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္မွာ တင္းၾကပ္မႈေတြ၊ နာက်င္မႈေတြ ရွိႏိုင္ပါတယ္။ မသက္မသာ ျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒါေတြအတြက္ ေယာဂေလ့က်င့္ခန္းက အေထာက္အပံ့ ေပးပါလိမ့္မယ္။ ကူညီပံ့ပိုးေပးမယ့္ ေယာဂဆရာေကာင္းတစ္ေယာက္ ရွိေနတာ . . . ခင္ဗ်ားတို႔ ကံေကာင္းပါတယ္။

သြားေရစာႏွင့္ ညေနခင္း လုပ္ေဆာင္ဖြယ္

ေယာဂၿပီးရင္ အုပ္စုလိုက္ အားထုတ္ၾကပါမယ္။ အုပ္စုလိုက္ အားထုတ္ၿပီးရင္ သြားေရစာ ရွိပါတယ္။ သြားေရစာဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်ပါတယ္။ ညေနစာ မဟုတ္ပါဘူး။ ပံုမွန္အားျဖင့္ ခင္ဗ်ားတို႔ ညေနစာ စားေနက် ထင္ပါတယ္။ မနက္ျဖန္မွာေတာ့ သြားေရစာပဲ စားရပါလိမ့္မယ္။ စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းတဲ့ ေလ့လာစရာ အေတြ႔အၾကံဳပါ။

သြားေရစား စားၿပီးခင္ ခဏ တရားထိုင္ပါမယ္။ တရားထိုင္ၿပီးရင္ ေဆြးေႏြးၾကပါမယ္။ ေဆြးေႏြးပြဲၿပီးရင္ ၀တ္ရြတ္စဥ္ ရွိပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါၿပီးရင္ တစ္ေန႔တာကို ေမတၱာ ဘာ၀နာနဲ႔ အဆံုးသတ္ပါမယ္။

မနက္ေစာေစာ ထရမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ညကိုးနာရီမွာ အိပ္ယာ၀င္ၾကပါမယ္။

ကင္းဆိတ္ၿငိမ္သက္ျခင္း

အေရးႀကီးတာ ေနာက္တစ္ခုက . . . တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ေနတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ၾကပါမယ္။ တရားဓမၼမွာ အဲဒါကို ျမင့္ျမတ္တဲ့ တိတ္ဆိတ္မႈလို႔ ေခၚပါတယ္။ အလြန္ျမင့္ျမတ္တဲ့ တိတ္ဆိတ္ႏိုင္မႈ စြမ္းရည္ကို ျမႇင့္တင္ၾကပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ေျပာတာဆိုတာေတြ စြဲစြဲျမဲျမဲ အက်င့္ပါေနပါတယ္။ တိတ္ဆိတ္ျခင္းနဲ႔ သတိတို႔ ဆက္သြယ္ေနတာကိုလည္း ခင္ဗ်ားတို႔ သိရပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္နဲ႔အတူ ရွိေနေအာင္ တိတ္ဆိတ္မႈက လုပ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္လံုး၊ ဒါမွမဟုတ္ အခ်ိန္အမ်ားစုမွာ ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ အတူရွိေနေအာင္ တိတ္ဆိတ္မႈက လုပ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ေမးခြန္းထုတ္ႏိုင္ပါတယ္။ တိတ္ဆိတ္ေနရင္းနဲ႔ ေမတၱာထားလို႔ ရႏိုင္ပါသလား။ တိတ္ဆိတ္ေနရင္းနဲ႔လည္း တစ္ျခားလူေတြ႔နဲ႔ ဆက္ဆံႏိုင္ပါတယ္။ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ေမတၱာပြားၿပီး သူတစ္ပါးနဲ႔ အဆက္အသြယ္ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ စကားလံုးေနနဲ႔ ဆက္ဆံတာကိုသာ သိၾကပါတယ္။ ဒီ တရားစခန္းမွာေတာ့ သူတစ္ပါးနဲ႔ ဆက္ဆံရာမွာ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္နဲ႔ ဆက္ဆံတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ႏိုင္ပါတယ္။ နည္းတစ္ခုက . . . ကိုယ့္ အနီးအနားက လူေတြကို သတိထားမိေအာင္ ေလ့က်င့္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္နည္းက ကိုယ့္ေဘးက လူကို ျပဳးျပလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတစ္ပါးနဲ႔ ဆက္ဆံနည္းေတြ ရွိပါတယ္။ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကို ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါမွာ၊ လူေတြကို အကဲခတ္ၾကည့္တဲ့ အခါမွာ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္နဲ႔ပဲ သူတစ္ပါးကို ကူညီႏိုင္မယ့္ အခြင့္အေရးေတြ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ စကားလံုး မပါဘဲ တိတ္ဆိတ္ေနရင္း သူတစ္ပါးနဲ႔ ဆက္သြယ္ႏိုင္စြမ္းကို ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ လုပ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ႏႈတ္မဟဘဲ နက္နက္နဲနဲ ဆက္သြယ္ႏိုင္ရဲ့လား သံုးသပ္ၾကည့္ပါ။

တံခါးမ်ား

ေနာက္တစ္ခု ညႊန္ျပခ်င္တာက . . . ဒီေနရာမွာ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတဲ့ တံခါးေတြ ရွိပါတယ္။ တံခါး ဖြင့္တဲ့အခါ ပိတ္တဲ့အခါေတြမွာ သတိႀကီးႀကီး ထားရပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ ဆူဆူညံညံ ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ ဒီလို လုပ္တာဟာ သတိေကာင္းဖို႔ အေထာက္အကူ ရပါတယ္။ တစ္ျခားလူေတြကို နားလည္ခံစားႏိုင္စြမ္း ဖြံံ႔ၿဖိဳးေအာင္ ေလ့က်င့္ဖို႔ အေထာက္အကူ ရပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ တစ္ျခားသူေတြနဲ႔ ဆက္ဆံတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ သူတစ္ပါး အေႏွာင့္အယွက္ မျဖစ္ေအာင္ တံခါးကို ျဖည္းျဖည္းပဲ ဖြင့္ပါမယ္။ ျဖည္းျဖည္းပဲ ပိတ္ပါမယ္။ ဒီလို အေသးအဖြဲကိစၥ၊ တံခါးအဖြင့္ အပိတ္လုပ္တာကေန တရားစြမ္းရည္ ထက္ျမက္လာေအာင္ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။

ေမတၱာအေၾကာင္း ေရးသားထားတဲ့ စာအုပ္ေလးထဲမွာ စိတ္၀င္စားစရာ အကိုးအကားတစ္ခု ပါပါတယ္။ ဘုရားရွင္က ရဟန္းေတာ္ေတြကို မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။ လက္ဖ်စ္တစ္တြက္ အခ်ိန္ေလး ေမတၱာပြားႏိုင္တယ္ဆိုရင္ ရဟန္းဘ၀နဲ႔ ထိုက္တန္ၿပီလို႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။ လက္ဖ်စ္တီးဖို႔အတြက္ တစ္စကၠန္႔ရဲ့ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခုေလာက္ပဲ အခ်ိန္ၾကာပါတယ္။ တစ္စကၠန္႔ရဲ့ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခုေလာက္ ျဖစ္ဦးေတာ့ ေမတၱာပြားလို႔ ရတယ္ဆိုတာ ေဖာ္ျပေနပါတယ္။ ေမတၱာကိစၥေတြ ေဆာင္ရြက္ေနခ်ိန္မွာ ထူးျခားမႈ ရွိပါတယ္။ အလုပ္က ေသးငယ္ေပမယ့္ ေမတၱာတရားေတြ အမ်ားႀကီး ပါ၀င္ပါတယ္။

ခဏေလာက္ နားခ်င္ပါတယ္။ ေမးစရာရွိရင္၊ ရွင္းလင္းဖို႔ လိုအပ္ရင္ ေဆြးေႏြး ေမးျမန္းႏိုင္ပါတယ္။

(ဆက္ရန္ . . . . .)

:)
ရွင္အာစာရ
-----
Godwin Samararatne ရဲ့ "The GENTLE WAY of Buddhist Meditation"ကို
နားလည္သလို ဘာသာျပန္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

Ref:
"The GENTLE WAY of Buddhist Meditation", Godwin Samararatne
A re-presentation of Godwin's Retrat Talks in Hong Kong, Jeanne Mynott, 1997
Revised Edition, Jeanne Mynett, 2005
Inward Path Publisher, Penang, Malaysia, 2007
for Free Distribution Only and NOT for sale

Friday, September 5, 2014

သိမ္ေမြ႔ေသာလမ္း (၂၆)




ပထမေန႔ - ဘာ၀နာႏွင့္ လုပ္ကိုင္ျခင္း
(ေဟာင္ေကာင္၊ ၁၃ ေအာက္တိုဘာ၊ ၁၉၉၇)

ဆရာႀကီး  ။ သိပ္လွတဲ့ ဒီေနရာမွာ ရက္ေတြေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ ဓမၼမိတ္ေဆြေတြနဲ႔ အုပ္စုလိုက္ ေနထိုင္ခြင့္ရတာ ၀မ္းသာစရာပါပဲ။ ဒီအခြင့္အေရး ရရွိတာကို ေက်းဇူးလည္း တင္သင့္ပါတယ္။ ေနာက္ရက္ေတြမွာ လုပ္ေဆာင္ၾကဖို႔ နည္းနည္းပါးပါး အၾကံေပးခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္ၾကမွာက . . . ဓမၼအရည္အေသြး တိုးတက္ေအာင္ ႀကိဳးစားေလ့လာၾကမယ္။ ဓမၼလမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ အေထာက္အကူရမယ့္ အရည္အေသြးေတြ ဖြံ႔ၿဖိဳးေအင္ ႀကိဳးစားၾကမယ္။

ေပါ့ေပါ့ပါးပါး

ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ့ ဘာ၀နာ အက်င့္ကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႔ ေလ့လာစမ္းသပ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကပါမယ္။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္ အေလးေပး ေျပာၾကားလိုတဲ့ လမ္းညႊန္ခ်က္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာ၀နာ အလုပ္ကို ေပ်ာ္စရာအျဖစ္ ႐ႈျမင္ႏိုင္ေအာင္ ေလ့က်င့္တာပါ။ ဘာ၀နာကေန ရသေပၚေအာင္ လုပ္ႏိုင္ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ကာယိကဒုကၡ ေစတသိကဒုကၡ၊ မႏွစ္သက္စရာ အေတြ႔အၾကံဳ မွန္သမွ်နဲ႔ ပတ္သက္လို႔လည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ျဖစ္ႏုိင္ေအာင္ ေလ့က်င့္သင့္တယ္ ဆိုတာကိုလည္း အေလးေပး ေျပာၾကားလိုပါတယ္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ မႏွစ္သက္စရာ အေတြ႔အၾကံဳေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ မႀကိဳက္ၾကပါဘူး။ ကိုယ့္အစၨၽတၱက အဆိုးပိုင္းကို မၾကည့္ခ်င္ၾကပါဘူး။ လာမယ့္ ရက္ေတြအတြင္းမွာ သဘာ၀အတိုင္း ျဖစ္ေပၚလာတာေတြကို ျဖစ္ခြင့္ေပးႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖို႔ အၾကံေပးခ်င္ပါတယ္။ ျဖစ္ေပၚတာေတြကို မဖိႏွိပ္ရပါဘူး။ မဖယ္ရွားရပါဘူး။ မျငင္းဆန္ရပါဘူး။ သူတို႔ေၾကာင့္ စိတ္ မထိခိုက္ရပါဘူး။ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္ေပၚပါေစ။ သူတို႔နဲ႔ မိတ္ေဆြဖြဲ႔ပါ။ သူတို႔ကို ေလ့လာစရာ အခြင့္အေရးေတြလို႔ ႐ႈျမင္ပါ။

အသိ

ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ လုပ္ရမယ့္ အရည္အေသြး ေနာက္တစ္မ်ိဳးက အသိရွိျခင္း၊ သတိရွိျခင္း၊ ႏိုးၾကားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အၾကံေပးခ်င္တာက . . . အခိုက္အတန္႔တိုင္း သိမွတ္မႈ ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲ၊ အသိေတြ စပ္ေနေအာင္ ဘယ္ေလာက္ အားထုတ္ႏိုင္သလဲဆိုတာကို သိေအာင္ ႀကိဳးစားၾကပါမယ္။ ဒီအခန္းထဲမွာ ရွိေနတာပဲျဖစ္ျဖစ္ အျပင္ေရာက္ေနတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခြဲျခားမႈ မျပဳသင့္ပါဘူး။ အဲဒါဆိုရင္ ဘာ၀နာကို ဘ၀ရဲ့ အစိတ္အပိုင္အျဖစ္ ႐ႈျမင္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ အသက္ ရွင္သန္နည္းပါပဲ။ ဘ၀ေနနည္းပါပဲ။

ေမတၱာ

ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ လုပ္ရမယ့္ အရည္အေသြး ေနာက္တစ္မ်ိဳးက ေမတၱာတရား ျဖစ္ပါတယ္။ အခု ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေကာင္းမြန္တဲ့ အေျခအေနနဲ႔ ၾကံဳေတြ႔ေနရပါတယ္။ ဓမၼမိတ္ေဆြေတြ အစုအဖြဲ႔လုိက္ ရွိေနပါတယ္။ အခ်င္းခ်င္း ဘယ္လို ဆက္ဆံႏိုင္ၾကသလဲ။ အခ်င္းခ်င္း နားလည္ႏိုင္စြမ္းကို ဘယ္လို ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ လုပ္ႏိုင္ၾကသလဲ။ သူတစ္ပါးကို ကူညီတာဟာ ကိုယ့္ကိုယ့္ကိုယ္ ကူညီတာပါပဲ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ကူညီတာဟာလည္း သူတစ္ပါးကို ကူညီတာပါပဲလို႔ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

ဒီ အရည္အေသြးကို ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ လုပ္တာဟာ ေကာင္းျမတ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ကူညီရင္း သူတစ္ပါးကို ကူညီၿပီးသား ျဖစ္သြားပါတယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ . . . မိမိရယ္ သူတစ္ပါးရယ္လို႔ ထူးျခား ကြဲျပားတာကို မေတြ႔ရေတာ့ပါဘူး။ အစီအစဥ္အတိုင္း သြားပါမယ္။ ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ လုပ္ရမယ့္ တစ္ျခား အရည္အေသြးေတြ၊ တစ္ျခား အရည္အခ်င္းေတြကို အေလးေပး ေျပာၾကားပါမယ္။

ႏိုးထခ်ိန္

သိၾကတဲ့အတိုင္း . . . မနက္ ေလးနာရီ ေလးဆယ့္ငါးမိနစ္မွာ ႏိုးထၾကရပါမယ္။ အိပ္ယာက ႏိုးတာနဲ႔ ဘာ၀နာအလုပ္ စၾကရပါမယ္။ ဒီမွာ ႏိုးထတာနဲ႔ အိမ္မွာ ႏိုးထတာ အေျခအေနခ်င္း မတူပါဘူး။ ဥပမာတစ္ခု ့. . . အိမ္သာ သြားတဲ့အခါ အိမ္သာထဲမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ ရွိေနႏွင့္တယ္ . . .။ ဒါကို ဘယ္လို လုပ္မလဲ။ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ အကဲခတ္ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ စိတ္ ဒုကၡ ေရာက္ရပါသလား။ ဒီ အေျခအေနေၾကာင့္ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းရဲ့လား။ ဒီလို အေျခအေနမ်ိဳးမွာ အေရးႀကီးတဲ့ အရည္အခ်င္း ေနာက္တစ္မ်ိဳး ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ ေလ့က်င့္ပါ။ သည္းခံၿပီး ေစာင့္တတ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ကို ေျပာတာပါ။ ႏိုးထလိုက္တာနဲ႔ တစ္ျခားအေျခအေနေတြ၊ တစ္ျခားစိန္ေခၚမႈေတြလည္း ၾကံဳရႏိုင္ပါတယ္။ စိန္ေခၚမႈေတြကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္ဖို႔၊ ၾကံဳရတဲ့ အေျခအေနေတြကို ေလ့လာသင္ယူစရာ အေတြ႔အၾကံဳေတြအျဖစ္ ႐ႈျမင္ဖို႔ အေလးေပး ေျပာၾကားလိုပါတယ္။ ဘာ၀နာကို အဲဒီလို စသင့္ပါတယ္။

အ႐ုဏ္ဦး

အဲဒီေနာက္ အုပ္စုလိုက္ တရားထိုင္ဖို႔ ငါးနာရီမွာ ဆံုၾကပါမယ္။ တရားထိုင္ဖို႔ ေကာင္းတဲ့အခ်ိန္ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒါၿပီးရင္ အ႐ုဏ္စာ စားၾကပါမယ္။ စားခန္းေသာက္ခန္းကလည္း အေရးပါတဲ့ ဘာ၀နာတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ စားရင္းေသာက္ရင္း အသိ သတိ ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ လုပ္ႏုိင္ပါတယ္။ အလြန္ေကာင္းတဲ့ အခြင့္အေရးပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႀကိဳက္တာေတြ၊ မႀကိဳက္တာေတြ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်မွတ္လိုက္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို သတိနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။ အစာစားေနတုန္းမွာ ၀ါးတာ၊ မ်ိဳတာနဲ႔ အရသာခံတာ . . . ဒီသံုးမ်ိဳးကို သိမွတ္ဖို႔ အေလးေပး ေျပာၾကားလိုပါတယ္။ အစာကို အရသာ ခံလိုက္တဲ့ အခိုက္အတန္႔ကို ေတြ႔ေအာင္ရွာၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ ကိုယ္ လိုအပ္တဲ့ အစာ ပမာဏကိုလည္း သိေအာင္လုပ္ပါ။ အလြန္အကၽြံ မစားပါနဲ႔။ နည္းလည္း မနည္းလြန္းပါေစနဲ႔။ အစာစားရင္းနဲ႔ မဇၥၽိမပဋိပဒါ အလယ္အလတ္လမ္းကို ေဖာ္ထုတ္ပါ။

အစာစားရင္း ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ လုပ္လို႔ရတဲ့ အရည္အေသြး ေနာက္တစ္မ်ိဳးက . . . အစာစားရင္း ေမတၱာဘာ၀နာ ပြားမ်ားႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ပဲ မၾကည့္ဘဲ သူတစ္ပါးကိုပါ သတိထားၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ သူမ်ားေတြ ဘာလိုအပ္သလဲ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ သူတစ္ပါးရဲ့ လိုအပ္ခ်က္ကို ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ အုပ္စုနဲ႔ စားေနရင္း ဒီ အရည္အေသြး ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ ႀကိဳးစားႏိုင္ပါတယ္။ မေကာင္းဘူးလား။

လုပ္ငန္းခြင္ ကမၼ႒ာန္း

အ႐ုဏ္စာၿပီးရင္ လုပ္ၾကရမွာကို . . . လုပ္ငန္းခြင္ ကမၼ႒ာန္းလို႔ နာမည္ေပးထားပါတယ္။ လုပ္ငန္းခြင္ ကမၼ႒ာန္းဆိုတာ လုပ္စရာ ရွိတာကို သတိနဲ႔ လုပ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သိမွတ္မႈနဲ႔ လုပ္ကိုင္တာပါ။ ကိုယ္လုပ္ေနတာကို လံုးလံုးလ်ားလ်ား အာ႐ံုစိုက္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ လုပ္အကိုင္ကို ဘာ၀နာ ကမၼ႒ာန္းနဲ႔ ခြဲျခားၿပီး မျမင္မိေအာင္ ေလ့က်င့္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခု အေရးႀကီးတာက . . . အလုပ္လုပ္ရင္း အရည္ေသြးေတြ ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ ေလ့က်င့္ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ လုပ္ငန္းကိစၥဟာ ေမတၱာ၊ က႐ုဏာကို လက္ေတြ႔က်င့္သံုးႏိုင္စြမ္း ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္လုပ္ဖို႔ ျဖစ္တယ္လို႔ ျမင္ႏိုင္ပါရဲ့လား။ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ အလုပ္လုပ္ေနတယ္ဆိုရင္ အစာစားၾကမယ့္ ေယာဂီေတြအေပၚ ထားရွိတဲ့ ေမတၱာတရား ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ အလုပ္က ကူပံ့ေပးႏိုင္တယ္လို႔ ျမင္ႏိုင္ပါရဲ့လား။ ေမတၱာနဲ႔ ခ်က္ျပဳတ္ေပးပါရေစ . . .။ ဒီလို သေဘာထားကို လုပ္ငန္းခြင္ ကမၼ႒ာန္းမွာ ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ လုပ္လို႔ရပါတယ္။ တံျမက္လွဲတယ္ဆိုရင္ သန္႔ရွင္းေအာင္ လွဲတယ္၊ လွပေအာင္ လွဲတယ္၊ ေယာဂီေတြ အဆင္ေျပေအာင္ လွဲေပးတယ္လို႔ သေဘာထားပါ။ က႐ုဏာကို လက္ေတြ႔က်င့္သံုးေနတာ ျဖစ္တယ္၊ ေမတၱာကို လက္ေတြ႔ ပံုေဖာ္ေနတာ ျဖစ္တယ္လို႔ လုပ္ငန္းခြင္ ကမၼ႒ာန္းကို ႐ႈျမင္ႏိုင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ပါ။

အုပ္စုလိုက္ ကမၼ႒ာန္း

ၿပီးေတာ့ . . . အုပ္စုလိုက္ အားထုတ္ၾကပါမယ္။ အုပ္စုလိုက္ အားထုတ္ခ်ိန္မွာ . . . ထိုင္တာ၊ ရပ္တာနဲ႔ ေလွ်ာက္တာ . . . ဣရိယာပုထ္ သံုးမ်ိဳးနဲ႔ အားထုတ္ပါမယ္။

ဣရိယာပုထ္ တစ္ခုကေန တစ္ခု ေျပာင္းလဲၿပီး . . . ဘယ္ေလာက္ထိ စဥ္ဆက္မျပတ္ ႐ႈမွတ္ႏိုင္သလဲ ၾကည့္ၾကရေအာင္။

:)
ရွင္အာစာရ
-----
Godwin Samararatne ရဲ့ "The GENTLE WAY of Buddhist Meditation"ကို
နားလည္သလို ဘာသာျပန္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

Ref:
"The GENTLE WAY of Buddhist Meditation", Godwin Samararatne
A re-presentation of Godwin's Retrat Talks in Hong Kong, Jeanne Mynott, 1997
Revised Edition, Jeanne Mynett, 2005
Inward Path Publisher, Penang, Malaysia, 2007
for Free Distribution Only and NOT for sale

Thursday, August 14, 2014

သိမ္ေမြ႔ေသာလမ္း (၂၅)




(ဘ၀ႏွင့္ဘာ၀နာ ေပါင္းစပ္နည္း အဆက္)

သူတစ္ပါးနဲ႔ ရင္းႏွီးေဖာ္ေရြမႈ၊ ကိုယ့္ကိုယ့္ကိုယ္ ရင္းႏွီးေဖာ္ေရြမႈ၊ သူတစ္ပါးအေပၚ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္မႈ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္မႈေတြကို ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ လုပ္ႏိုင္တာနဲ႔အမွ် သူတစ္ပါးအေပၚမွာ ၾကင္နာတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ရာေရာက္ပါတယ္။ သူတစ္ပါးနဲ႔ ဆက္ဆံတဲ့ အခါမွာ ေမတၱာထားတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ရာေရာက္ပါတယ္။

မလိုအပ္ဘဲ ဆင္းရဲဒုကၡ ခံစားေနၾကရတဲ့ လူသားေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ ဆင္းရဲဒုကၡ ခံစားေနရတဲ့ လူသားေတြကို ေတြ႔တဲ့အခါမွာ သူတို႔ကို သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ ၾကင္ၾကင္နာနာနဲ႔ ဆက္ဆံႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ အခါအားေလ်ာ္စြာ သူတို႔နဲ႔အတူ ျပံဳးရယ္သင့္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ကိုယ့္အတြက္ေရာ သူတို႔အတြက္ပါ ထူးျခားေစမယ့္ ၾကင္နာတဲ့ အျပဳအမူနဲ႔ ဆက္ဆံသင့္ပါတယ္။ ေမတၱာတရားကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း က်င့္သံုးႏုိင္တယ္ဆိုရင္ ဘ၀မွာ၊ ကိုယ္ ေမတၱာထားတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ အခြင့္အေရး ေျမာက္မ်ားစြာကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ဒီ ေမတၱာက ကိုယ့္အတြက္ေရာ သူတစ္ပါးအတြက္ပါ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေျမာက္မ်ားစြာကို ျဖစ္ေပၚေစႏိုင္ပါတယ္။

ေမတၱာတရားနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ တင္ျပခ်င္တဲ့ အေရးႀကီးတာ တစ္ခုက . . . ေက်းဇူးတင္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီမလာခင္တုန္းက အိႏၵိယမွာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ ေနခဲ့ပါေသးတယ္။ ဘုရား ပြင့္ေတာ္မူတဲ့ ေနရာေရာက္ေတာ့ . . . ဘုရားရွင္ သဗၺညဳတဉာဏ္ ရၿပီးတဲ့ေနာက္ ျပဳမူေတာ္မူခဲ့တာကို သတိရမိခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ အစဥ္အလာအရ . . . ဘုရားရွင္ သဗၺညဳတဉာဏ္ ရရွိေတာ္မူၿပီးတဲ့ အခါမွာ ခိုလံႈရာ အရိပ္ေပးခဲ့တဲ့ ေဗာဓိပင္ကို ခုနစ္ရက္တိုင္တိုင္ ေငးၾကည့္ေတာ္မူခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါကို ဆင္ျခင္စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ဘုရားရွင္က ေဗာဓိပင္ကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ခုနစ္ရက္တိုင္တိုင္ ျပသေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္ အေရးႀကီးပံုကို ျပသေနပါတယ္။

ပစၥည္း၀တၳဳေတြကို ေက်းဇူးတင္ႏိုင္ပါရဲ့လား။ လူေတြကို ေက်းဇူးတင္ႏိုင္ပါရဲ့လား။ တရားဓမၼ ေတြ႔ရၿပီ၊ ဓမၼမိတ္ေဆြေတြ ရွိေနၿပီလို႔ ေက်းဇူးတင္ ၀မ္းေျမာက္ႏိုင္ပါရဲ့လား။ ဒီလို ေက်းဇူးတင္ႏိုင္တဲ့ အရည္အေသြးကို ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ ႀကိဳးစားဖူးပါသလား။ ျမင္ႏိုင္စြမ္း ရွိေနတာကို ေက်းဇူးတင္ ၀မ္းေျမာက္ႏိုင္ပါရဲ့လား။ မ်က္စိမျမင္သူေတြ ရွိပါတယ္။ ၾကားႏိုင္စြမ္း ရွိေနတာကို ေက်းဇူးတင္ ၀မ္းေျမာက္ႏိုင္ပါရဲ့လား။ နားမၾကားသူေတြ ရွိပါတယ္။ က်န္းမာေရး ေကာင္းေနတာ၊ ဘာျပႆနာမွ မရွိဘဲ တရားအားထုတ္ႏိုင္တာကို ေက်းဇူးတင္ ၀မ္းေျမာက္ႏိုင္ပါရဲ့လား။

ဒါေတြဟာ မစဥ္းစားဘဲ လက္ခံႏိုင္တဲ့ အေသးအဖြဲေလးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အိႏၵိယလို သီရိလကၤာလို ဆင္းရဲတဲ့ ႏိုင္ငံေတြဆီ သြားေရာက္လည္ပတ္သင့္ပါတယ္။ အဲဒီက်ရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ ဒီႏိုင္ငံမွာ သံုးေဆာင္ခံစား ေနရတာေတြအတြက္ ေက်းဇူးတင္ ၀မ္းေျမာက္သင့္တယ္ ဆိုတာကို သေဘာေပါက္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္း စဥ္းစားဖူးပါသလား။ အဲဒီလို ႏိုင္ငံေတြမွာ စားစရာ မရွိတဲ့သူေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စားစရာ ရွိေနတဲ့ အခါမွာ ေက်းဇူးတင္ ၀မ္းေျမာက္သင့္ပါတယ္။

ေက်းဇူးတင္ျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္တာ ေနာက္တစ္ခု ရွိပါေသးတယ္။ ေစာေစာက ကၽြန္ေတာ္ နိဂံုးခ်ဳပ္ ေျပာခဲ့သလိုပါပဲ။ မႏွစ္သက္စရာ အေတြ႔အၾကံဳေတြ ရွိလာရင္ အဲဒီ အေတြ႔အၾကံဳေတြကို ေက်းဇူးတင္သင့္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သူတို႔ဆီကေန ေလ့လာသင္ယူႏိုင္လို႔ပါ။ သူတို႔က ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ့ ဆရာသမားေတြ ျဖစ္ေနလို႔ပါ။

ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား

ေန႔စဥ္ ဘာ၀နာနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ ေနာက္တစ္ခုက ဓမၼမိတ္ေဆြေတြ ရွိထားဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီႏိုင္ငံမွာ အစုအဖြဲ႔ေတြ ရွိေနတဲ့အတြက္ ၀မ္းသာမိပါတယ္။ အစုအဖြဲ႔ေတြဆီသြားၿပီး သူတို႔နဲ႔ ေနထိုင္ႏိုင္တာေပါ့။ သူတို႔နဲ႔အတူ တရားအားႏိုင္တာေပါ့။ တရားလည္း ေဆြးေႏြးႏိုင္တာေပါ့။ အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ ကူညီေနၾကတဲ့ ဓမၼမိတ္ေဆြ အစုအဖြဲ႔ေတြ ရွိေနတာကို ေက်းဇူးတင္ ၀မ္းေျမာက္သင့္ပါတယ္။

ေန႔စဥ္ဘ၀မွာ ဒီလို က်င့္သံုးႏိုင္တယ္ဆိုရင္ အက်ိဳးအာနိသင္ကို ေသခ်ာေပါက္ ျမင္ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ဘုရားရွင္ ေပးေတာ္မူခဲ့တဲ့ အၿမိဳက္ေဆးဟာ တကယ္ အစြမ္းထက္တယ္၊ တကယ္ ကုသႏိုင္စြမ္းရွိတယ္ ဆိုတာကို သိႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ သဒၶါတရားေတြ တိုးပြားလာၿပီး ေဆးအေပၚမွာလည္း ပိုၿပီးေတာ့ ယံုၾကည္လာပါေတာ့တယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လည္း ပိုၿပီးေတာ့ ယံုၾကည္လာပါတယ္။ အၿမိဳက္ေဆး ေဖာ္ထုတ္ခဲ့တဲ့ ဘုရားရွင္ကို တကယ္ပဲ ေက်းဇူးတင္တတ္လာပါတယ္။ ေဆးကို ေတြ႔ခဲ့ရၿပီး ေဆးကို အသံုးျပဳႏိုင္လို႔ ေဆးအာနိသင္ေတြ ခံစားေနရတဲ့ အတြက္လည္း ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါတယ္။

ဘုရားရွင္ရဲ့ အၿမိဳက္ေဆး  ေကာင္းမြန္ပံုက .  . ဘယ္လို ဘ၀အေျခအေနမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီေဆးကို အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။ နာဖ်ားတဲ့ အခါမွာ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေသေဘးကို ရင္ဆိုင္ရတဲ့ အခါမွာ အသံုးျပဳႏုိင္ပါတယ္။ နာက်င္တဲ့အခါ၊ စိတ္ပ်က္မိတဲ့အခါ၊ မေက်မနပ္ ျဖစ္ရတဲ့ အခါမွာ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။ အလြန္ အေရးႀကီးတဲ့ ျပႆနာေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရတဲ့အခါ၊ အလြန္ ၾကပ္တည္းတဲ့ အခက္အခဲေတြနဲ႔ ၾကံဳရတဲ့ အခါမွာ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။

တစ္ခု ရွိတာက . . . အစပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခဲ့သလို႔ . . . အက်င့္ပဋိပတ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ရွိေနဖို႔ပါပဲ။ အက်င့္ကို တကယ္ က်င့္ႏိုင္ပါရဲ့လား။ ေဆးစားဖို႔ ေသခ်ာပါရဲ့လား။ ေဆးစားေနတုန္းမွာ သူတစ္ပါးကို ေဆးညႊန္းဖို႔လည္း လိုအပ္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ငါေတာ့ ဒါ လုပ္ေနတယ္လို႔ သူတစ္ပါးနဲ႔ မွ်ေ၀ဖို႔ပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သံုးသပ္စစ္ေဆးၾကည့္ပါ။

ေဆးစားဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္
ေန႔စဥ္ဘ၀ ဘာ၀နာနဲ႔ စပ္လ်ဥ္းလို႔ ကၽြန္ေတာ္ေပးတဲ့ အၾကံတစ္ခ်ိဳ႕ . . . ခက္လြန္းေနပါသလား။ သင့္ေတာ္ပါရဲ့လား။ လိုက္လို႔ မမီႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနပါသလား။ ပံုမွန္ လူသားေတြ မလုပ္ႏိုင္တာကို ဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မမူပါဘူး။ ခင္ဗ်ားတို႔ ေသခ်ာရမယ့္ အရာက . . . တရားေတာ္ေတြကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း နားလည္ဖို႔ပါ။ ဘ၀ အေျခအေန အမ်ိဳးမ်ိဳးမွာ တရားေတာ္ေတြကို ဘယ္လို အသံုးခ်ရမယ္ဆိုတာ သိဖို႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ အေလးအနက္ ေျပာေနတာ ဒါပါပဲ။

ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ထပ္ေျပာဖို႔ မလိုေတာ့ဘူး ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခဲ့တာ တစ္ခ်ိဳ႕ကို အခ်ိန္ယူၿပီး ဆင္ျခင္စဥ္းစား ၾကည့္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။ ဘာ၀နာ အလုပ္မွာ ဒီလို ဆင္ျခင္စဥ္းစားတာဟာလည္း အေရးႀကီးပါတယ္။ ကိုယ့္အတြက္ေရာ သူတစ္ပါးအတြက္ပါ အေထာက္အကူျဖစ္မယ့္ အေၾကာင္းအရာကို ဆင္ျခင္ပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ျမင္ဖို႔၊ ဘ၀မွာ ကိုယ္ ဘယ္လိုေနရာမွာ ရပ္တည္ေနတယ္ဆိုတာ သိႏိုင္ဖို႔ အေထာက္အကူ ရပါတယ္။ ဘ၀ကို ျဖဳန္းတီးေနမိသလား သတိထားမိႏိုင္ေအာင္ ကူပံ့ေပးပါတယ္။

ဘုရားရွင္ရဲ့ ေဒသနာေတာ္အရ လူအျဖစ္နဲ႔ ေမြးဖြားလာရတာဟာ အလြန္ပဲ တန္ဖိုးရွိပါတယ္။ တန္ဖိုးရွိတဲ့ လူ႔ဘ၀ကို တန္ဖိုးရွိရွိ အသံုးခ်ေနၾကတာ ဟုတ္ရဲ့လား။ အဖိုးတန္တဲ့ ဒီဘ၀ကို ဘယ္လို အသံုးျပဳေနၾကသလဲ။ အေရးႀကီးတဲ့ ဒီအခ်က္ကို ခဏေလာက္ ဆင္ျခင္ၾကည့္ၾကရေအာင္။ ဆင္ျခင္ၿပီး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေန႔ကစၿပီး ဒီေဆးကို စားသံုးဖို႔ ဆံုးျဖတ္တယ္၊ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးတဲ့ ဒုကၡက လႊတ္ေျမာက္ေအာင္ ကိုယ္တိုင္ႀကိဳးစားမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေဆးကို သူတစ္ပါးနဲ႔ မွ်ေ၀ခြင့္ ရရမယ္၊ ဒီနည္းနဲ႔ သူတစ္ပါးကို ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ လုပ္မယ္လို႔လည္း ရည္ရြယ္ခ်က္ ထားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါကို ဆင္ျခင္ႏိုင္ေအာင္ မ်က္လံုးေတြ မွိတ္လိုက္ၾကပါစို႔။

ေဆးကို အစဥ္မျပတ္ အသံုးျပဳႏိုင္ပါေစ။ ကိုယ္ဖန္တီးတဲ့ ကိုယ့္ဒုကၡကေန ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ပါေစ။

ဒါဟာ ေနာက္ဆံုးေဟာေျပာခ်က္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အားလံုးကို ေက်းဇူးေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါတယ္။ ပထမဆံုး အေနနဲ႔ . . . အခုလို ေကာင္းျမတ္တဲ့ လုပ္ငန္းအတြက္ စည္း႐ံုးခဲ့သူေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ စီစဥ္ခဲ့တာေတြကို အထင္ႀကီး ေလးစားမိပါတယ္။ အစစ ဆင္ေျပေအာင္ စီစဥ္ေပးႏိုင္သူေတြ ရွိေနတာကို ေက်းဇူးတင္ ၀မ္းေျမာက္သင့္ပါတယ္။ ဒီလို ေကာင္းမြန္တဲ့ ေနရာကို တစ္ရက္စခန္း ဘာ၀နာ လုပ္ငန္းအတြက္ အသံုးျပဳခြင့္ ေပးခဲ့တဲ့ သီလရွင္ေက်ာင္းကိုလည္း ေက်းဇူးတင္သင့္ပါတယ္။

တကယ္ ခက္ခဲတဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကတဲ့ ဘာသာျပန္ေပးသူေတြ၊ အဓိပၸာယ္ ရွင္းေပးသူေတြကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါတယ္။ သူတို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေဟာေျပာတာေတြ ပိုေကာင္းသြားတယ္လို႔ တစ္ခါတစ္ခါ ခံစားမိပါတယ္။ ခက္ခဲ့တဲ့ အေျခအေနထဲမွာ ေယာဂေလ့က်င့္ခန္း သင္ျပေပးတဲ့ ေယာဂဆရာကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုး အေနနဲ႔ ေဟာေျပာခ်က္ လာနားေထာင္သူေတြ၊ တစ္ရက္တရားစခန္းမွာ လာေရာက္အားထုတ္သူေတြကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါတယ္။ ဓမၼအေပၚ ဘာ၀နာအက်င့္အေပၚ ခင္ဗ်ားတို႔ စိတ္၀င္စားတာ၊ တကယ္လုပ္ႏိုင္တာ ေတြ႔ရတဲ့အတြက္ တကယ္ပဲ ၀မ္းေျမာက္မိပါတယ္။ အက်င့္အတြက္ ဆက္လက္ၿပီး လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ၾကလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ရြတ္ၾကဖတ္ၾကၿပီး ေမတၱာဘာ၀နာနဲ႔ အဆံုးသတ္ၾကပါစို႔။

[၀တ္ရြတ္စဥ္]

ေမတၱာဘာ၀နာ အလုပ္ေပး

ေမတၱာဘာ၀နာ ပြားမ်ားရင္ နိဂံုးခ်ဳပ္ၾကပါမယ္။

ႏွလံုးသား ရွိတဲ့ ေနရာကို အာ႐ံုျပဳလိုက္ပါ။ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ အာ႐ံုျပဳေနလိုက္ပါ။

ႏွလံုးသားဟာ ပန္းပြင့္သလို႔ ပြင့္ေနပါရဲ့လား။ ယဥ္ေက်းျခင္း၊ ႏူးညံ့ျခင္း၊ သိမ္ေမြ႔ျခင္းေတြ ခံစားႏိုင္ပါရဲ့လား။

ကိုယ့္ကိုယ္တိုင္ ကိုယ့္ရဲ့ အေကာင္းဆံုး မိတ္ေဆြျဖစ္တယ္လို႔ ခံစားႏိုင္ပါရဲ့လား။ ႏွလံုးသား ရွိတဲ့ေနရာကို ခံစားႏိုင္ပါရဲ့လား။ ခႏၶာကိုယ္ အစိတ္အပိုင္း အားလံုးကို ခံစားႏိုင္ပါရဲ့လား။

မိတ္ေဆြေကာင္း တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အတိတ္က ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ အမွားေတြကို ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ပါရဲ့လား။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ခြင့္လႊတ္ဖို႔ မလိုဘူးဆိုရင္ ဒဏ္ရာေတြ ေမြးျမဴထားတာ မရွိဘူးလို႔ ၀မ္းေျမာက္လိုက္ပါ။

မိတ္ေဆြေကာင္း တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သူတစ္ပါး ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အမွားေတြကို ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ပါရဲ့လား။ သူတစ္ပါးနဲ႔ ဆက္ဆံရင္း ေမြးျမဴထားမိတဲ့ အမုန္းေတြ ေဒါသေတြကို လႊတ္ေပးလိုက္ႏိုင္ပါရဲ့လား။

ေယာဂီအားလံုး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။ ေယာဂီအားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစ။ ေယာဂီအားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။ သတၱ၀ါအားလံုး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။ သတၱ၀ါအားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစ။ သတၱ၀ါအားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။ သတၱ၀ါအားလံုး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။ သတၱ၀ါအားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစ။ သတၱ၀ါအားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။


:)
ရွင္အာစာရ

-----
Godwin Samararatne ရဲ့ "The GENTLE WAY of Buddhist Meditation"ကို
နားလည္သလို ဘာသာျပန္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

Ref:
"The GENTLE WAY of Buddhist Meditation", Godwin Samararatne
A re-presentation of Godwin's Retrat Talks in Hong Kong, Jeanne Mynott, 1997
Revised Edition, Jeanne Mynett, 2005
Inward Path Publisher, Penang, Malaysia, 2007
for Free Distribution Only and NOT for sale