Tuesday, December 16, 2014

သိမ့္ေမြ႔ေသာလမ္း (၃၁)


(. . . . .မွ အဆက္)


(ေမတၱာပြားရက်ိဳး အဆက္)



ေယာဂီ  ။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ စိတ္က အားနည္းေနလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။



ဆရာႀကီး  ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာ ကိုယ္ေရာ စိတ္ေရာ အားနည္းႏိုင္ပါတယ္။ ေနထိုင္ရွင္သန္ခ်ိန္မွာ စိတ္ခံစားမႈေတြကို တမင္သက္သက္ ဖယ္ထုတ္ပစ္လိုက္ႏိုင္ပါတယ္။ ျငင္းဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဖိႏွိပ္ထားႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႔ကို ေမ့ထားၿပီး အလုပ္မ်ားေနပါေတာ့တယ္။ ကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာေတာ့ ျဖစ္ေပၚလာတာေတြကေန မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။



ဒါ့ေၾကာင့္ ရွင္သန္ေနခ်ိန္၊ အားအင္ေကာင္းတုန္း အခ်ိန္မွာ ဒဏ္ရာေတြကို ၾကည့္႐ႈသင့္တယ္၊ ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ကုသသင့္တယ္ ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ အေလးေပး ေျပာၾကားတာပါ။ ဒါေတြကို ေရွးေဟာင္း ဗုဒၶစာေပမွာလည္း ေဖာ္ျပထားတာ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းပါတယ္။ ထားပါေတာ့ . . .။ ဒါဟာ ဆယ္ခုေျမာက္ အက်ိဳးအာနိသင္၊ သတိနဲ႔ ေသဆံုးျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အသိရွိရွိနဲ႔ ေသဆံုးျခင္းရဲ့ အေရးပါပံု ျဖစ္ပါတယ္။ ေမတၱာဘာ၀နာနဲ႔ ေသျခင္းတရား ဆက္စပ္ေနတာ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းပါတယ္။



ေနာက္ဆံုး အက်ိဳးအာနိသင္က . . . ကြယ္လြန္တဲ့ အခါမွာ ေကာင္းျမတ္တဲ့ ဘ၀၊ နတ္ဘံုမွာ ျဖစ္ရပါတယ္တဲ့။ ဒီ အက်ိဳးအာနိသင္ေတြကို ဒီဘ၀မွာ ေတြ႔ျမင္ႏိုင္တယ္ ဆိုတာကို သတိရဖို႔၊ နားလည္ထားဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။



ဒါေတြဟာ ဒီစာအုပ္ထဲမွာ ထည့္ေရးထားတဲ့ အက်ိဳးအာနိသင္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ထပ္ထည့္ႏိုင္ေသးလား ၾကည့္ၾကရေအာင္။ ကိုယ့္အေတြ႔အၾကံဳကေန . . . ထပ္ထည့္ရေအာင္။ အၾကံျပဳ တင္ျပခ်င္တာ ရွိပါသလား။



ေယာဂီမ်ား တင္ျပသည့္ ေမတၱာအက်ိဳး



ေယာဂီ  ။ ရန္သူ မရွိႏိုင္ပါဘူး။ ဆက္ဆံေပါင္းသင္းလို႔ မရတဲ့သူ မရွိႏိုင္ပါဘူး။ သူတစ္ပါးအေပၚ မုန္းတီးစိတ္ မရွိႏိုင္ပါဘူး။



ဆရာႀကီး  ။ သိပ္ေကာင္းတာပဲ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ လူေတြက ခ်စ္ခင္ၾကျခင္းလို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ လူေတြက ကိုယ့္ကို မႀကိဳက္မွပဲ ကိုယ့္မွာ ရန္သူရွိပါတယ္။ ဟုတ္ပါၿပီ။ ခင္ဗ်ားေျပာသလို ရန္သူမရွိျခင္းဟာ ထူးျခားတဲ့ အက်ိဳးပါ။ ဒါေၾကာင့္ . . . မိတ္ေဆြေတြပဲ ရွိပါလိမ့္မယ္။ ရန္သူရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သိပ္ေကာင္းတဲ့ ဘ၀ေနနည္းပဲ။ တစ္ျခား ရွိပါေသးလား။



ေယာဂီ  ။ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ႏိုင္ပါတယ္။ ဆိုလိုတာက . . . စိတ္ထဲမွာ အမုန္းတရား ရွိေနတဲ့အခါ မွားယြင္းတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ ခ်မွတ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ . . . သူတစ္ပါးကို ထည့္သြင္း မစဥ္းစားဘဲ ကိုယ္ထင္သလို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်မွတ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ပါ။



ဆရာႀကီး  ။ သိပ္ေကာင္းတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အမုန္းတရား ရွိေနရင္၊ အမ်က္ေဒါသ ရွိေနရင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မခ်ပါနဲ႔။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ဟာ ၾကည္လင္တဲ့စိတ္က လာမွာ မဟုတ္ဘဲ ႐ႈပ္ေထြးတဲ့ စိတ္က လာမွာမို႔ပါ။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တင္ မကပါဘူး။ အေျပာအဆိုေတြလည္း ပါပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ေယာက္နဲ႔ စိတ္ဆိုးေနတယ္ဆိုရင္ စိတ္ဆိုးေနတုန္းမွာ ပါးစပ္ပိတ္ထားဖို႔ အၾကံေပးခ်င္ပါတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ ၾကည္လင္တဲ့စိတ္ကေန ထြက္ေပၚလာတာ မဟုတ္လို႔ပါ။ ပို႐ႈပ္ၿပီး အေျခအေန ပိုဆိုးသြားႏိုင္လို႔ပါ။ အဲဒီလို အခါမ်ိဳးမွာ စိတ္အေျခအေနဟာ တကယ့္ကို အေရးႀကီးပါတယ္။



တစ္ေယာက္ေယာက္က အမွားလုပ္တဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္တိုၿပီး မွားတဲ့လူကို ေဒါသတႀကီးနဲ႔ အမွန္ျပင္ေပးတတ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အၾကံျပဳခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီလို တံု႔ျပန္မႈမ်ိဳး၊ အမွားကို ေဒါသနဲ႔ ျပင္ေပးတာမ်ိဳးဟာ အလုပ္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေမတၱာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေန႔စဥ္ဘ၀မွာ တကယ္ အသံုးခ်လို႔ ရတာေတြ ရွိပါတယ္။ တစ္ျခား ထည့္စရာ ရွိပါေသးလား။



ေယာဂီ  ။ ေမတၱာဘာ၀နာကို မေလ့လာရခင္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္ သူတစ္ပါး အေပၚမွာ ေဒါသ ျဖစ္လြယ္ပါတယ္။ ေမတၱာဘာ၀နာကို ေလ့လာၿပီးေတာ့ အေျခအေန ေတာ္ေတာ္ေကာင္းလာပါတယ္။ ေဒါသျဖစ္တာ အခ်ိန္တိုသြားပါတယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေဒါသ ေျပေပ်ာက္သြားပါတယ္။ ေမတၱာဘာ၀နာကို အဆက္မျပတ္ က်င့္သံုးတယ္ဆိုရင္ . . . သူတစ္ပါးအေပၚ ေဒါသျဖစ္တာဟာ ေတာ္ေတာ္ မိုက္မဲတယ္ဆိုတာကို သေဘာေပါက္ လာပါလိမ့္မယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ေဒါသဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လည္း ဆင္းရဲေစလို႔ပါ။ အမုန္းပြားေလေလ ကိုယ့္အတြက္ ျပႆနာ မ်ားေလေလပါပဲ။



ဆရာႀကီး  ။ သိပ္ေကာင္းတာပဲ။ ေကာင္းတဲ့အခ်က္ ႏွစ္ခု။ ပထမ တစ္ခ်က္က ေတာ္ေတာ့္ကို အေရးႀကီးပါတယ္။ အမုန္း၊ ေဒါသ အစရွိတဲ့ စိတ္ခံစားမႈေတြကေန ဘယ္ေလာက္ျမန္ျမန္ ထြက္ေျမာက္ႏိုင္သလဲ။ ေဒါသ မျဖစ္ေစရဘူးလို႔ေတာ့ စံနမူနာ ထားလို႔မရဘူး ထင္ပါတယ္။ စံသတ္မွတ္ခ်က္ ထားဖို႔ လိုအပ္တယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ျမန္ေအာင္ ေဒါသက ထြက္ေျမာက္ရမယ္ ဆိုတာကို စံသတ္မွတ္သင့္ပါတယ္။



ဗုဒၶစာေပထဲက လွပတဲ့ တရားေတာ္တစ္ခု ရွိပါတယ္။ ေဒါသသံုးမ်ိဳးကို ဥပမာ သံုးမ်ိဳးနဲ႔ ေဖာ္ျပထားတာပါ။ ပထမ ေဒါသကို ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာင္းလဲ မပ်က္သုဥ္းႏိုင္ေအာင္ ေက်ာက္တံုးေပၚ ေရးထားတဲ့စာနဲ႔ ခိုင္းႏႈိင္းထားပါတယ္။ ဒုတိယ ေဒါသကို သဲေပၚမွာ ေရးထားတဲ့စာနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ထားပါတယ္။ တတိယ ေဒါသက ေရေပၚမွာ ေရးတဲ့စာနဲ႔ တူပါတယ္တဲ့။ မလွဘူးလား။ ျမန္ပံုက . . . ေဒါသ . . . ျဖစ္လိုက္တာနဲ႔ ေျပသြားတယ္။



ဒုတိယ အခ်က္လည္း ေကာင္းပါတယ္။ အဲဒါ မိုက္မဲမႈပါပဲ။ ေဒါသျဖစ္ရင္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း ဆင္းရဲရတာဆိုေတာ့ ေဒါသကို ဆုပ္ကိုင္ထားတာဟာ မိုက္မဲရာက်ပါတယ္။ ေလထဲ ေမာ့ၿပီး တံေတြး ေထြးသလိုပါပဲ။ တံေတြး ျပန္က်လာေတာ့ ကိုယ့္မ်က္ႏွာေပၚ ျပန္က်တာပဲ။



ေနာက္ထပ္ ရွိပါေသးလား။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တီထြင္ၾကံဆ ေတြးေခၚႏိုင္ၿပီး ေမတၱာရဲ့ အက်ိဳးအာနိသင္ေတြ အခုလို ထပ္ေပါင္းထည့္ႏိုင္တာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။



ေယာဂီ   တစ္ခ်ိန္လံုး ေႏြးေႏြးေထြးေထြ ေပ်ာ္ရႊင္ ႏွစ္သက္ေစပါတယ္။



ဆရာႀကီး  ။ မွန္ပါတယ္။ လူသားေတြဟာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ပိုပိုၿပီး ေအးတိေအးစက္ ျဖစ္ေနၾကတဲ့အတြက္ ေႏြးေထြးတဲ့ ခံစားခ်က္ဟာ အလြန္ အေရးႀကီးပါတယ္။ သီလရွင္ ေက်ာင္းမွာတုန္းက ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခဲ့ပါေသးတယ္။ လူသားေတြ ျဖစ္ေနပံုဟာ တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ စက္႐ုပ္ဆန္လာေနပါတယ္။ စက္႐ုပ္ဆန္တဲ့ သေဘာတစ္ခုက . . . ခံစားခ်က္ ကင္းမဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္အတြက္ေရာ သူတစ္ပါး အတြက္ပါ ေႏြးေထြးတဲ့ ခံစားမႈရွိဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒီလို ခံစားခ်က္ဟာ လွပပါတယ္။



ေနာက္တစ္ခုက . . . ကၽြန္ေတာ္ ေဆြးေႏြးေမးျမန္ခဲ့တဲ့ ေယာဂီတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔ သင့္ေတာ္မယ္ထင္ပါတယ္။ ေမတၱာဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈ ျမင့္မားေစႏိုင္တယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ေမတၱာတရားနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈ ဆက္စပ္တာကို ျမင္ႏိုင္ၾကပါသလား။



ေယာဂီ  ။ ေမတၱာတရား ရွိတဲ့အခါမွာ သူတစ္ပါးကို အေထာက္အကူ ျပဳႏိုင္မယ့္ အလုပ္ေတြကို လြယ္လြယ္ကူကူ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ့္အတြက္ ေလွ်ာ့စဥ္းစားၿပီး သူတစ္ပါးအတြက္ မ်ားမ်ား စဥ္းစားပါတယ္။ ဒီလို ေနထိုင္ရွင္သန္တယ္ဆိုရင္ တစ္ဘ၀လံုး ေနာင္တမရဘူးႏိုင္ဘူးလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ . . . ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ယံုၾကည့္မႈ ရွိတာပါပဲ။



ဆရာႀကီး  ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားမိတာတစ္ခု ရွိပါတယ္။ မေအာင္ျမင္ဘူး၊ အသံုးမက်ဘူး၊ တန္ဖိုးမရွိဘူး၊ အျမဲတမ္းက်ဆံုးေနတယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ထင္မိတဲ့ အခါမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတတ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး ျမင္တာပါ။ အမ်ားအားျဖင့္ က်ဆံုးမႈလို႔ ျမင္တတ္ပါတယ္။



ေမတၱာတရား မ်ားျပားလာတာနဲ႔အမွ် . . . အထူးသျဖင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေမတၱာထားႏိုင္တာနဲ႔အမွ် ေမတၱာရဲ့ အစြမ္းကို ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ့ အလားအလားေတြကို ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အားကိုးစိတ္ေတြ ပိုလာပါတယ္။ ဒီကေနၿပီး . . . ျဖစ္ေပၚလာသမွ်ကို ငါ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းႏိုင္တယ္လို႔ . . . ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္လာႏိုင္ပါတယ္။ အခက္အခဲေတြ မၾကံဳရမွာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေဒါသ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ျပႆနာ ေပၚပါလိမ့္မယ္။ အခက္အခဲေတြ လာပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပႆနာေတြကို ဘယ္လို ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရမယ္၊ ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာ သိတယ္ရယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈ အျပည့္ရွိပါတယ္။



ဟုတ္ပါၿပီ . . . ေနာက္ထပ္ အခ်က္အလက္ေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စဥ္းစားႏိုင္ပါေသးတယ္။ ေမတၱာဘာ၀နာရဲ့ အေရးပါပံုပဲ။ အထူးသျဖင့္ ေန႔စဥ္ဘ၀မွာ မိမိအတြက္ ေျပာင္းလဲမႈေတြ ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ အသြင္းေျပာင္းမႈေတြ ဖန္တီးႏိုင္ပါတယ္။ ေမတၱာရဲ့ အက်ိဳးအာနိသင္ေတြဟာ သူတစ္ပါး အေပၚမွာလည္း သက္ေရာက္မႈ ရွိႏိုင္ပါတယ္။



ကဲ . . . အခု ေမးစရာေတြ ရွိပါသလား။ အခက္အခဲေတြ ရွိပါသလား။ အခက္အခဲေတြ ရွိရင္ တင္ျပၾကပါ။ ျပႆနာေတြကို ေဆြးေႏြးဖို႔ အေရးႀကီးတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ပါ။



အေမးအေျဖ



ေယာဂီ  ။ ေမတၱာဘာ၀နာမွာ ကၽြန္ေတာ္ ၾကံဳရတဲ့ အခက္အခဲက ေဒါသပါပဲ။ ေစာေစာက ခင္ဗ်ား ေျပာခဲ့သလိုပါပဲ။ ေဒါသ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ဘာမွ မဆံုးျဖတ္တာ၊ စကား တစ္လံုးမွ မေျပာတာပဲ ေကာင္းပါတယ္။ ျပႆနာက . . . ႐ံုးအလုပ္မွာ ၀န္ထမ္းေတြ အမွားလုပ္မိရင္ ကၽြန္ေတာ္ ခ်က္ခ်င္း စိတ္တိုၿပီး သူတို႔ကို တစ္ခုခု ေျပာလိုက္မိတာပါ။ ေနာက္က်ေတာ့ . . . ကၽြန္ေတာ္ မေျပာလိုက္သင့္ဘူးဆိုတာ သိပါတယ္။ သူတို႔ ဒုကၡေရာက္နတာကို ထပ္ၿပီး ဒုကၡ ေပးမိလို႔ပါ။ အဲဒါ မွားပါတယ္။ ဟစ္ေအာ္ေနမယ့္အစား အမွားကို ဘယ္လို ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရမယ္ ဆိုတာ သူတို႔ကို ေျပာျပသင့္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳးစားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဒါသျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ထိန္းခ်ဳပ္ရတာ ခက္ပါတယ္။



ဆရာႀကီး  ။ ခင္ဗ်ား တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး အတူတူပါပဲ။ ခင္ဗ်ားတင္ျပတာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ လက္ေတြ႔က်တဲ့ ေမးခြန္းပါ။ တစ္ခါတစ္ခါ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ေတြကို ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာထားဖို႔လိုမယ္ ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တရားရိပ္သာ မေရာက္ခင္တုန္းက စာၾကည့္တိုက္မႉးလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ စာၾကည့္တိုက္ ၀န္ထမ္းေတြ အေပၚမွာ ေမတၱာတရား က်င့္သံုးခဲ့ပါတယ္။ မလြယ္ပါဘူး။ ၀န္ထမ္းေတြ ေနာက္က်မွ လာပါတယ္။ သူ ေမတၱာတရား က်င့္သံုးေနတယ္၊ ငါတို႔ တစ္နာရီ ေနာက္က်ၿပီး အိပ္ယာက ထလို႔ရတယ္။ ဒီလို တြက္ၾကတာကိုး။ သူ ေမတၱာရား က်င့္သံုးေနတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ခြင့္တင္စရာ မလိုဘူး။ အိမ္မွာ ဒီတိုင္း ေနမယ္။ ဒီလိုကိုး။ လူေတြက တစ္မ်ိဳးေျပာမွ နားလည္တာဆိုေတာ့ ေမတၱာနဲ႔ အလုပ္မျဖစ္ဘူးဆိုတာ သေဘာက္ေပါက္လိုက္တယ္။  လုပ္စရာ ရွိတာက . . . ရွင္းလင္းျပတ္သားဖို႔ပဲ ရွိေတာ့တယ္။ ငါ ျပတ္သားေတာ့မယ္လို႔ သူတို႔ကို ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာဖို႔ပဲ ရွိေတာ့တာပဲ။ ဒီလို လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ ဒဏ္ရာ မရပါဘူး။ ကိေလသာေတြ မေမြးျမဴမိပါဘူး။ ေျပာစရာ ရွိတာကို ေျပာလိုက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။



ဟုတ္ပါၿပီ . . .။ ေမးခြန္း ဒုတိယပိုင္းမွာ တကယ့္ လက္ေတြ႔ သေဘာတရားေတြ ပါေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ေဒါသထြက္မိရင္ ဘာလုပ္ရမလဲ ဆိုတာပါပဲ။ ပထမ အၾကံေပးခ်င္တာက . . . မအံ့ၾသပါနဲ႔။ ကိုယ္ က်င့္ၾကံအားထုတ္ေနဆဲပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဉာဏ္အလင္း မေပါက္ေသးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ မေက်မနပ္ မျဖစ္ပါနဲ႔။ အျပစ္ရွိတယ္လို႔ မခံစားပါနဲ႔။ ေဒါသျဖစ္မိေလခ်င္းလို႔ ေဒါသ ထပ္မျဖစ္မိပါေစနဲ႔။ ဒါဟာ အလြန္ အေရးႀကီးပါတယ္။ ေယာဂီေတြမွာ၊ အထူးသျဖင့္ အားထုတ္ေနဆဲ အခ်ိန္မွာ ျဖစ္တတ္တာက . . . ငါ တရား အားထုတ္ေနတဲ့ ေယာဂီပါလား၊ ငါ ေမတၱာ ပြားေနသူပါလားလို႔ ထင္မိတတ္ပါတယ္။ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ စံနမူနာတစ္ခု ရွိတာ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စံက တစ္ျခား၊ လက္ေတြ႔က တစ္ျခား ျဖစ္ပါတယ္။






:)

ရွင္အာစာရ

-----

Godwin Samararatne ရဲ့ "The GENTLE WAY of Buddhist Meditation"ကို

နားလည္သလို ဘာသာျပန္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။



Ref:

"The GENTLE WAY of Buddhist Meditation", Godwin Samararatne

A re-presentation of Godwin's Retrat Talks in Hong Kong, Jeanne Mynott, 1997

Revised Edition, Jeanne Mynett, 2005

Inward Path Publisher, Penang, Malaysia, 2007

for Free Distribution Only and NOT for sale

Tuesday, December 2, 2014

သိမ့္ေမြ႔ေသာလမ္း (၃၀)



တတိယေန႔ - ေမတၱာပြားရက်ိဳး




(ေဟာင္ေကာင္၊ ၁၅ ေအာက္တိုဘာ၊ ၁၉၉၇)



ဆရာႀကီး  ။ ေမတၱာဘာ၀နာနဲ႔ ပတ္သက္တာတစ္ခ်ိဳ႕ မိတ္ဆက္ ေဟာေျပာဖို႔ စိတ္ကူးထားပါတယ္။ ၿပီးတဲ့အခါ ေမတၱာဘာ၀နာနဲ႔ စပ္လ်ဥ္းလို႔ ေမးစရာေတြ၊ အခက္အခဲေတြ ရွိမယ္ဆိုရင္ ေဆြးေႏြးႏိုင္ပါတယ္။



ဒီအေၾကာင္းအရာကို သီလရွင္ေက်ာင္းမွာ ေဟာေျပာခဲ့ၿပီးသားပါ။ ေျပာၿပီးသားကို ျပန္မေျပာခ်င္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဘာသာျပန္ၿပီး ခင္ဗ်ားတို႔ဆီ ေပးထားတဲ့ စာအုပ္ထဲက အေၾကာင္းအရာကို ေျပာပါမယ္။ ေမတၱာဘာ၀နာရဲ့ အက်ိဳးအာနိသင္ေတြ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ အဲဒီ အာနိသင္ေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အက်ိဳးအာနိသင္ေတြရဲ့ လက္ေတြ႔သေဘာတရားေတြကို ေျပာခ်င္ပါတယ္။



ခ်မ္းသာစြာ အိပ္ရႏိုးရျခင္း



စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းပါတယ္။ ေဖာ္ျပထားတဲ့ ပထမဆံုး အာနိသင္က ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း အိပ္ေပ်ာ္ႏိုင္ပါတယ္တဲ့။ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း အိပ္တာနဲ႔ အိပ္လို႔ေကာင္းတာ မတူပါဘူး။ ဒီ အာနိသင္က ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ႏိုးထရတယ္ဆိုတဲ့ ဒုတိယ အာနိသင္နဲ႔ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ မႏွစ္သက္စရာ အိပ္မက္ဆိုးေတြ မမက္ရဘူးဆိုတဲ့ တတိယ အာနိသင္နဲ႔လည္း ဆက္စပ္ေနပါတယ္။



မႏွစ္သက္စရာ အိပ္မက္ဆိုးေတြက ဘာေတြလဲ။ အိမ္မက္ဆိုးေတြဟာ ဖိႏွိပ္ထားတဲ့ စိတ္ခံစားမႈေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတယ္လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ ေမြးျမဴထားတဲ့ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔လည္း ဆက္စပ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ ဒီ ဒဏ္ရာေတြကို ေမတၱာနဲ႔ ကုစားတယ္။ ဒီေတာ့ မႏွစ္သက္စရာ အိပ္မက္ဆိုးေတြ မရွိေတာ့ဘူး။ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း အိပ္ရတယ္။ ေအးေအးေဆးေဆး ႏိုးထရတယ္။



သီရိလကၤာမွာ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္တဲ့ ေရာဂါသည္ေတြနဲ႔ ၾကံဳရတတ္ပါတယ္။ မအိပ္ခင္ ေမတၱာဘာ၀နာ အပြားခိုင္းၿပီး သူတို႔ကို ကူညီေပးရပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္၀င္စားစရာပါ။



လူတို႔ခ်စ္ခင္ျခင္း



အာနိသင္ ေနာက္တစ္ခုက . . . လူေတြက ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးၾကပါတယ္တဲ့။ ဘာျဖစ္လို႔ လူေတြက ခ်စ္ခင္ၾကတာလဲ။ ခင္ဗ်ားတို႔က သူတို႔အေပၚ ေဖာ္ေရြတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ သဘာ၀ က်ပါတယ္။ ကိုယ္က သူတစ္ပါးအေပၚ ခင္ခင္မင္မင္ ရွိတယ္ဆိုရင္ သူတို႔က ကိုယ့္အေပၚ ျပန္ၿပီး ခင္မင္ၾကပါတယ္။ ကိုယ္က သူတစ္ပါးအေပၚ မခင္မင္ရင္ သူတို႔ကလည္း ကိုယ့္ကို မခင္မင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါဟာ အလြန္ရွင္းတဲ့ အခ်က္ပါ။ ကိုယ္က သူတစ္ပါးအေပၚ ခင္ခင္မင္မင္ ရွိတယ္ဆိုရင္ သူတစ္ပါးရဲ့ တံု႔ျပန္မႈကလည္း ခင္ခင္မင္မင္ပါပဲ။ ဒါဟာ အလြန္ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္ပါ။ ဆက္ဆံေရး နယ္ပယ္မွာ ျပႆနာေတြ အခက္အခဲေတြ ရွိေနတာဟာ သူတစ္ပါအေပၚ ကိုယ့္ရဲ့ ဆက္ဆံပံု ဆက္ဆံနည္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေဖာ္ေရႊႏိုင္မယ္၊ သူတစ္ပါနဲ႔ ေဖာ္ေရြႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ေျမာက္မ်ားစြာေသာ ႏွစ္လိုေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ ျဖစ္ေပၚေစႏိုင္ပါတယ္။



လူမဟုတ္သည္တို႔ ခ်စ္ခင္ျခင္း



ေနာက္တစ္ခု စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းတာက . . . လူမဟုတ္တာေတြကလည္း ခ်စ္ခင္ၾကပါတယ္တဲ့။ လူ မဟုတ္တာေတြက ဘာေတြလည္း။ တိရစၧာန္ေတြကို ထည့္သြင္းေရတြက္ႏိုင္ပါတယ္။ အပင္ေတြကို ထည့္သြင္းႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ရွိေနႏိုင္တဲ့ မျမင္ရတဲ့ သတၱ၀ါေတြကိုလည္း ထည့္သြင္းေရတြက္ႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ့ ေမတၱာကို တိရစၧာန္ေတြက ခံစားႏိုင္ၾကပါတယ္။ သူတို႔ကလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ေမတၱာနဲ႔ တံု႔ျပန္ႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ေန႔တုန္းက ကၽြန္ေတာ္ေျပာဖူးပါတယ္။ သီရိလကၤာမွာ တရားအားထုတ္ၾကတဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ ေတာႀကီးမ်က္မဲထဲမွာ အားထုတ္ၾကပါတယ္။ ေတာထဲမွာ သားရဲတိရစၧာန္ေတြ၊ လူကို အႏၲရာယ္ ေပးႏိုင္တဲ့ တိရစၧာန္ေတြ ရွိပါတယ္။ ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ အဲဒီလို တိရစၧာန္ေတြၾကားမွာ ေနႏိုင္ၾကပါတယ္။ စိတ္၀င္စားစရာပါ။ တစ္ေနရာမွာေတာ့ . . . ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္က အ႐ိုင္းအစိုင္း တိရစၧာန္ေတြကို စကားေျပာပါတယ္။ ဆရာေတာ္ ခိုင္းတာ၊ ဆရာေတာ္ အမိန္႔ေပးတာကို တိရစၧာန္ေတြက လိုက္နာၾကပါတယ္။ ကိုယ္က ေၾကာက္ေနရင္ တိရစၧာန္ေတြလည္း အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္တယ္ထင္ပါတယ္။ ကိုယ့္မွာ ေမတၱာတရား ရွိေနတဲ့အခါ၊ တိရစၧာန္ေတြနဲ႔ ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြ ျဖစ္ေနတဲ့ အခါမွာ တိရစၧာန္ေတြလည္း ေမတၱာတရားကို ခံစားႏိုင္ၾကပါတယ္။



သစ္ပင္ေတြေတာင္မွ လူ႔စိတ္ကို ခံစားႏိုင္ၾကတယ္၊ လူ႔ရဲ့ စိတ္လႈပ္ရွားမႈကို တံု႔ျပန္ႏိုင္ၾကတယ္ ဆိုတာကို သူေတသီေတြ သူေတသနလုပ္လို႔ သိရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ ေမတၱာတရားဟာ သစ္ပင္ေတြ အေပၚမွာလည္း သက္ေရာက္ႏိုင္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။



ေခတ္သစ္ကမၻာမွာ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ဆိုင္တဲ့ ျပႆနာေတြ ေျမာက္မ်ားစြာ ရွိပါတယ္။ အပင္နဲ႔ သက္ရွိတို႔ရဲ့ ဆက္စပ္မႈ ေဂဟေဗဒ အၾကပ္အတည္း စတာေတြေပါ့။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဖ်က္ဆီးေနပံုကို ပံုေဖာ္ျပေနတာလို႔ ျမင္မိပါတယ္။ ေမတၱာတရား ရွိေနတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ နားလည္ခံစားႏိုင္စြမ္း ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ ေလ့က်င့္ပါတယ္။ ကိုယ့္အနီးအပါး ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ကို နားလည္ခံစားႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါတယ္။ အလြန္ ႐ိုးရွင္းတဲ့နည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ဆက္သြယ္မိေအာင္၊ ပတ္၀န္းက်င္ကို ခံစားႏိုင္ေအာင္လုပ္ၿပီး ပတ္၀န္းက်င္ကို ကာကြယ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ့ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုလို႔ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါ။ ကိုယ္နဲ႔ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ကို ခြဲျခားၿပီး မျမင္ပါနဲ႔။



႐ုပ္သြင္တည္ၾကည္ျခင္း



ေနာက္ အက်ိဳးတစ္ခုက . . . မ်က္ႏွာ ၾကည္လင္ေအးခ်မ္းပါတယ္တဲ့။ ဒီမွာရွိတဲ့ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြား ဆင္းတုေတာ္ေတြကို ၾကည့္ပါ။ အဲဒီလို ၾကည္လင္ေအးခ်မ္းတဲ့ အသြင္အျပင္ ေပၚလြင္ေအာင္ ထုလုပ္ထားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ့ စိတ္အေျခအေနဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ့ အသြင္အျပင္ အေပၚမွာ သက္ေရာက္မႈ ရွိတယ္ဆိုတာကို ေဖာ္ျပေနပါတယ္။ မ်က္ႏွာေပၚမွာ သက္ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္။ ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာလည္း သက္ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္။ မ်က္ႏွာ တည္ၾကည္ေအးခ်မ္း ေနတဲ့အခါမွာ မိတ္ကပ္လိမ္းစရာ မလိုပါဘူး။ ေငြကုန္ သက္သာတာေပါ့။ ေမတၱာနဲ႔ တည္ၾကည္ေအးခ်မ္းတဲ့ အလွမ်ိဳးကို မိတ္ကပ္လူးယူလို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။ ကိုယ့္မ်က္ႏွာ တည္ၾကည္ေအးခ်မ္းေနတယ္ဆိုရင္ သူတစ္ပါးအေပၚမွာလည္း တစ္နည္းတစ္ဖံုအားျဖင့္ သက္ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါဟာ ေမတၱာ အၾကင္နာရဲ့ အလွတရား ျဖစ္ပါတယ္။ ေမတၱာ ကူးစက္သြားတာပါ။ ေဒါသမီး ကူးစက္ႏိုင္သလို ေမတၱာ အေအးဓာတ္လည္း ကူးစက္ႏိုင္ပါတယ္။



စိတ္တည္ၾကည္ျခင္း



အေရးႀကီးတဲ့ အက်ိဳးအာနိသင္ တစ္ခု ရွိပါေသးတယ္။ ဒါက ဘာ၀နာ အလုပ္နဲ႔ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ ေမတၱာေၾကာင့္ တည္ၾကည္မႈ သမာဓိ ရလြယ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘာ၀နာ ပြားခ်ိန္မွာ ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြရွိဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ အေလးအနက္ ေျပာေျပာေနတာပါ။ အားထုတ္တဲ့ အခါမွာ ကိုယ္က မုန္းတီးေနမယ္၊ ဆန္႔က်င္ေနမယ္၊ တိုက္ခိုက္ေနမယ္ဆိုရင္ စိတ္ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။ ေဖာ္ေရြမႈ၊ သိမ္ေမြ႔မႈ၊ ပြင့္လင္းမႈေတြ ရွိေနတယ္ဆိုရင္ အလိုလိုပဲ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္း လာပါတယ္။ ဘာ၀နာ အက်င့္မွာ ဒီအခ်က္ကို သတိထားဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘယ္လို နည္းစနစ္ကို က်င့္သံုးတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြျဖစ္ေအာင္၊ သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။



အကာအကြယ္ရျခင္း



အက်ိဳးအာနိသင္ ေနာက္တစ္ခု အကာအကြယ္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေမတၱာတရားဟာ ပတ္၀န္းက်င္ အေျခအေနေတြကေန အကာအကြယ္ ေပးႏိုင္တယ္ဆိုတာ စိတ္၀င္စားစရာပါပဲ။ အကာအကြယ္နဲ႔ ဆက္စပ္ေနတာက . . . ေမတၱာဟာ လံုျခံဳမႈ၊ ရဲ့ရင္မႈကိုလည္း ခံစားရေစႏိုင္ပါတယ္။ စာထဲမွာ ေဖာ္ျပထားတာ တစ္ခုက . . . ေမတၱာတရား လက္ကိုင္ထားတဲ့သူဟာ ဘယ္မွာေနေန ကိုယ့္အိမ္မွာ ေနရသလို ခံစားရတယ္လို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ေမတၱာစြမ္းအားေၾကာင့္ ေၾကာက္လန္႔တာ၊ မလံုျခံဳတာေတြ မခံစားရပါဘူး။ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းလည္း အိမ္မွာလိုပဲ၊ သူတစ္ပါးနဲ႔လည္း အိမ္မွာလိုပဲ ခံစားရပါတယ္။



ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဘ၀ကူးရျခင္း



ေနာက္ အက်ိဳးအာနိသင္ တစ္ခုက . . . ကြယ္လြန္တဲ့ အခါမွာ မေတြေ၀ဘဲ စိတ္ရွင္းရွင္းနဲ႔ ကြယ္လြန္ရပါတယ္တဲ့။ အသိနဲ႔ သတိနဲ႔ ကြယ္လြန္ရတာကို ေမတၱာရဲ့ အက်ိဳးအာနိသင္ တစ္ခုအျဖစ္ ဘာျဖစ္လို႔ ထည့္သြင္းထားတာလဲ။ ေျပာၾကည့္ႏိုင္မလား။



ေယာဂီ  ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ . . . ေနာက္ဆံုးစိတ္က ကြယ္လြန္ၿပီး လားေရာက္ရမယ့္ ဘ၀ကို . . . အဆံုးအျဖတ္ ေပးႏိုင္လို႔ပါ။



ဆရာႀကီး  ။ တစ္နည္းတစ္ဖံုအားျဖင့္ မွန္ကန္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် ရွိေသးလား။



ေယာဂီ  ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ . . . ေသျခင္းတရားနဲ႔ ရင္မဆိုင္ဖူးၾကတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေသရမွာ ေၾကာက္ၾကပါတယ္။ ေမတၱာတရား က်င့္သံုးျခင္းအားျဖင့္ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း၊ နာက်င္ျခင္းေတြကေန လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ပါတယ္။



ဆရာႀကီး  ။ စိတ္၀င္စားစရာပဲ။ ေနာက္ထပ္ ရွိပါေသးလား။



ကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာ ဉာဏ္အလင္း ေပါက္ေျမာက္ဖို႔ ေနာက္ဆံုး အခြင့္အေရး ရွိပါတယ္။ ေမတၱာတရား က်င့္သံုးတယ္ဆိုရင္၊ ေသျခင္းတရားကို သတိနဲ႔ ရင္ဆိုင္ႏိုင္တယ္ဆိုရင္ ကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ လြတ္ေျမာက္ေစႏိုင္တဲ့ အခြင့္အလမ္း ရွိပါတယ္။ ဒီ အခြင့္အလမ္းကို ဖန္းတီးတာဟာ ေမတၱာဘ၀နာရဲ့ အစိတ္အပိုင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။



တိဘက္ ဗုဒၶဘာသာမွာ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ ရွိပါတယ္။ တိဗက္ မရဏက်မ္းတဲ့။ အဲဒီ စာအုပ္ကို တ႐ုတ္ဘာသာ ျပန္ထားလား။



ေယာဂီ  ။ ျပန္ထားပါတယ္။



ဆရာႀကီး  ။ အဲဒါကို ဖတ္ဖူးတဲ့သူ ရွိပါသလား။



ေယာဂီ  ။ နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ ဖတ္ဖူးပါတယ္။



ဆရာႀကီး  ။ ေတာ္ေတာ္ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတဲ့ စာအုပ္ပါ။ ေနထိုင္ရွင္သန္ခဲ့တဲ့ . . . ဘ၀ေနနည္းက ကြယ္လြန္ခ်ိန္ အေတြ႔အၾကံဳကို အဆံုးအျဖတ္ေပးတယ္လို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ႐ိုး႐ိုးရွင္းရွင္း နားလည္သလို ေျပာရရင္ . . . ကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ့ စိတ္ခံစားမႈေတြ၊ အထူးသျဖင့္ မႏွစ္သက္စရာ စိတ္ခံစားမႈေတြဟာ ပံုစံမ်ိဳးစံုနဲ႔ ေပၚလာႏိုင္စြမ္း ရွိပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ . . . စိတ္ခံစားမႈေတြသာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ မမွတ္မိၾကေတာ့ပါဘူး။ သူတို႔ ေပၚလာတဲ့အတိုင္း ထင္းရွားတာကိုသာ တံု႔ျပန္လိုက္ၾကပါတယ္။



ဒီကိစၥမွာ ဘာ၀နာ . . . ကမၼ႒ာန္းနဲ႔ ဘယ္လို ဆက္စပ္မႈ ရွိတယ္ဆိုတာကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါ။ စိတ္ရဲ့ အလုပ္လုပ္ပံုကို မွတ္မိဖို႔၊ စိတ္ခံစားမႈေတြကို ဘယ္လိုတံု႔ျပန္တယ္ဆိုတာ မွတ္မိဖို႔၊ စိတ္ခံစားမႈေတြကို မွတ္မိဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းတာက . . . ဉာဏ္အလင္းလည္း ျပန္ေပၚလာတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မွတ္မိဖို႔ လိုပါတယ္။ မမွတ္မိရင္ ေနာက္ဆံုး အခြင့္အေရး လက္လြတ္ ဆံုး႐ႈံးသြားပါလိမ့္မယ္။ လက္ေတြ႔စကားနဲ႔ ေျပာရရင္ ဘာ၀နာ အလုပ္မွာ ေကာင္းတဲ့ စိတ္အေျခအေနေတြကိုလည္း မွတ္မိရပါမယ္။ သူတို႔ ျဖစ္ေပၚေနခ်ိန္မွာ သိေနဖို႔ပါပဲ။ သူတို႔ကို သိတယ္ မွတ္မိတယ္ဆိုရင္ သူတို႔ ျပန္ေပၚလာတဲ့အခါမွာ ျပန္ေပၚလာတဲ့ လြတ္ေျမာက္စိတ္၊ အလင္းေပါက္တဲ့စိတ္လို႔သာ သိေနလိုက္ပါ။



ကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာ အသိရွိတယ္ သတိရွိတယ္ဆိုရင္ အားလံုးကို သိတယ္၊ အားလံုးကို မွတ္မိတယ္ဆိုတာ ရွင္းေနတာပါပဲ။ ေစာေစာက ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခဲ့သလို . . . ျဖစ္ေပၚေနတာေတြကေန လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ေနာက္ဆံုး အခြင့္အလမ္း ရွိေနပါတယ္။



ေမြးျမဴထားတဲ့ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔လည္း တစ္နည္းနည္းနဲ႔ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ ေသျခင္းတရားနဲ႔ သက္ဆိုင္တာကို စိတ္၀င္စားတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ခရီးသြားတဲ့အခါမွာ ကြယ္လြန္ခါနီး လူေတြနဲ႔ ပတ္သက္ေနရသူေတြကို ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ ကြယ္လြန္ခါနီး ကင္ဆာေရာဂါသည္ေတြ ေတြ႔ဖူးပါတယ္။ ကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာ အႀကီးမားဆံုး ျပႆနာက . . . မၾကည့္မိခဲ့တဲ့ ဒဏ္ရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖယ္ရွားပစ္ခဲ့တဲ့၊ ဖိႏွိပ္ထားခဲ့တဲ့ ဒဏ္ရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သူတို႔က ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ျပန္ေပၚလာတတ္လို႔ပါ။ ကြယ္လြန္ခါနီး အခ်ိန္မွာ ဒဏ္ရာေတြက အဲဒီလို အင္အားေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ျပန္ေပၚလာတာ . . . ဘာ့ေၾကာင့္လဲ။






:)

ရွင္အာစာရ

-----

Godwin Samararatne ရဲ့ "The GENTLE WAY of Buddhist Meditation"ကို

နားလည္သလို ဘာသာျပန္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။



Ref:

"The GENTLE WAY of Buddhist Meditation", Godwin Samararatne

A re-presentation of Godwin's Retrat Talks in Hong Kong, Jeanne Mynott, 1997

Revised Edition, Jeanne Mynett, 2005

Inward Path Publisher, Penang, Malaysia, 2007

for Free Distribution Only and NOT for sale