Thursday, November 16, 2017

ပါရမီဒီပနီ အႏွစ္ခ်ဳပ္ - ၃




အေမး - ၅။ သဗၺညဳေဗာဓိဆု၊ ပေစၥကေဗာဓိဆု အစရွိေသာ ဆုတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကို ေတာင္းကုန္ေသာ အေလာင္းအလ်ာတို႔သည္ ဗ်ာဒိတ္ရေသာအခါမွ စ၍ ပါရမီတို႔ကို ျဖည့္၍ ပြင့္ကုန္ ကၽြတ္ကုန္သေလာ။ သို႔မဟုတ္ ဗ်ာဒိတ္မရဘဲ ပါရမီတို႔ကို ျဖည့္၍ ပြင့္ကုန္ ကၽြတ္ကုန္သေလာ။

အေျဖ - ၅။ ဘုရား၊ ပေစၥကဗုဒၶါ၊ အဂၢသာ၀က၊ မဟာသာ၀ကတို႔သည္ ဗ်ာဒိတ္မရဘဲ ပြင့္႐ိုး ကၽြတ္႐ိုး မရွိေပ။ ဗ်ာဒိတ္ရမွ ပါရမီတို႔ကို ျဖည့္၍ ပြင့္ကုန္ ကၽြတ္ကုန္၏။ ပကတိသာ၀ကတို႔သည္ကား ဗ်ာဒိတ္ရသည္လည္း ရွိ၏။ ဗ်ာဒိတ္မရသည္လည္း ရွိ၏။

အေမး - ၆။ ေဗာဓိဆု တစ္ခုခုအတြက္ ဗ်ာဒိတ္ရၿပီးေသာ အေလာင္းအလ်ာတို႔သည္ ဗ်ာဒိတ္ခံထားသည့္ ေဗာဓိမွ အျခားေသာ ေဗာဓိဆု တစ္ခုခုကို ေတာင့္တေသးသေလာ။ အျခားဆုကို မေတာင့္တေတာ့ၿပီေလာ။

အေျဖ - ၆။ ဗ်ာဒိတ္ရၿပီးေသာ သဗညဳ ဘုရားေလာင္းတို႔သည္ အျခားေသာ ေဗာဓိမ်ားကို အိပ္မက္မွာပင္ ယူလိုစိတ္ မရွိေတာ့ေပ။

ဘုရားေလာင္းတို႔ ၀ိပႆနာတရား အားထုတ္ေသာအခါ အႏုေလာမဥာဏ္ရလွ်င္ ရပ္တန္႔ၾက၏။ မဂ္ဖိုလ္ရရန္ အားမထုတ္ေတာ့ေပ။ သာ၀ကအျဖစ္ ကၽြတ္တမ္းမ၀င္ေပ (အႏုေလာမဥာဏံ အာဟစၥ တိ႒ႏၲိ။ မဂဖလတၳံ ၀ါယမံ န ကေရာႏၲိ။ ဃဋိကာရသုတ္ အ႒ကထာ)။ အႏုေလာမဥာဏ္၊ ေဂါၾတဘူဥာဏ္ရလွ်င္ ရပ္တန္႔ၾကကုန္၏ (အႏုေလာမေဂါၾတဘံု အာဟစၥ ထေပႏၲိ။ ပဏာသအ႒ကထာ၊ ပုဂလပညတ္အ႒ကထာ)။ အႏုေလာမဥာဏ္၏ အနီးအပါး၊ ေဂါၾတဘူဥာဏ္၏ အနီးအပါးျဖစ္ေသာ သခၤါုေပကၡာဥာဏ္အထိ ဆိုက္ေရာက္ၾက၏ (အႏုေလာမေဂါၾတဘူသမီပံ။ ပဋိသမၻိဒါမဂ္အ႒ကထာ)။ သခၤါုေပကၡာဥာဏ္တိုင္ေအာင္ ဥာဏ္ရွစ္ပါး ရ၏။ ကိုးခုေျမာက္ သစၥာႏုေလာမိကဥာဏ္ မရေတာ့ေပ (သခၤါုေပကၡာဥာဏႏၲိ အ႒ဥာဏာနိ ပါပုဏိ။ န၀မံ သစၥာႏုေလာမိကေမ၀ အပဋိလဒပုဗံ။ ဇိနာလကၤာရဋီကာ)။

ပေစၥကဗုဒါ ေလာင္းလ်ာတို႔သည္ သာသနာေတာ္တြင္း ၾကံဳႀကိဳက္ေသာအခါ မဂ္ဖိုလ္ရလိုစိတ္ျဖင့္ အားထုတ္ၾကေသး၏။ သို႔ေသာ္ နိယတဗ်ာဒိတ္၏ အာႏုေဘာ္ေၾကာင့္ မဂ္ဖိုလ္ မရႏိုင္ေပ (သာ၀ကတၱံ န ၀ဇႏၲိ။ ပေစၥကဗုဒအပဒါန္)။

အရွင္ဒဗအေလာင္း စသည္ကဲ့သို႔ ဗ်ာဒိတ္ရၿပီးေသာ သာ၀ကတို႔သည္လည္း တစ္ပါးေသာ ေဗာဓိမ်ား ယူလိုစိတ္ ျဖစ္ၾကေသး၏။ သို႔ေသာ္ မရႏိုင္ေပ (ပဗတသိခရံ အာုဟိတြာ . . . . . သမဏဓမၼံ အာရဘႎသု။ ေထရဂါထာအ႒ကထာ)။

အေမး - ၇။ ေဗာဓိဆု တစ္ခုခုကို မရည္မွတ္ဘဲ မဂ္ဖိုလ္နိဗာန္ကိုသာ ေတာင့္တ၍ ဒါနစေသာ ပါရမီတို႔ကို ျဖည့္္က်င့္သူသည္ အဘယ္ေဗာဓိျဖင့္ တရားထူးရသနည္း။

အေျဖ - ၇။ သမၼာသေမာဓိဆု၊ ပေစၥေဗာဓိဆု၊ အဂသာ၀ကေဗာဓိဆု၊ မဟာသာ၀ကေဗာဓိဆုတို႔ကို လိုလားေတာင့္တမွသာလွ်င္ သက္ဆိုင္ရာဆုကို ရႏိုင္၏ (ဆႏၵတာ)။ မဂ္ဖိုလ္နိဗာန္ကိုသာ ေတာင့္တ၍ ၀ိ၀ကုသိုလ္ ျပဳဆည္းပူးသူသည္ ၀ိေသသဆု တစ္ခုခုကို ေတာင့္တျခင္း မရွိေသာေၾကာင့္ ဗ်ာဒိတ္၀ိေသသကို မရႏိုင္။ ေဗာဓိတစ္ခုခုျဖင့္ ပြင့္ျခင္း ကၽြတ္ျခင္းငွာ မထိုက္။ ပကတိသာ၀က အျဖစ္ျဖင့္သာ ကၽြတ္တမ္း၀င္ရ၏။

ဤေနရာ၀ိ၀ကုသိုလ္ကို ကာလၾကာျမင့္စြာ ျပဳလုပ္ၿပီးျဖစ္လွ်င္ ပါရမီထုထည္ ႀကီးမားလွေသာေၾကာင့္ အလိုရွိရာ ေဗာဓိ တစ္ခုခုျဖင့္ ကၽြတ္ႏိုင္သင့္သည္ မဟုတ္ေလာဟု ေမးဖြယ္ ရွိ၏။

ေဗာဓိတစ္ခုခုျဖင့္ မကၽြတ္သင့္ဟုသာ ေျဖရမည္။ ေဗာဓိတစ္ခုခု၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို မသိ၊ သကၠာယဒိ႒ိ အထံု၀ါသနာ အားႀကီးသျဖင့္ စြန္႔ျခင္းႀကီး ငါးမ်ိဳးကဲ့သို႔ေသာ ခက္ခဲသည့္ ပါရမီ အမႈတို႔ကို မျပဳက်င့္၀ံ့၊ ပါရမီျဖည့္ရာ ကာလတို႔ကို ၾကာလြန္းသည္ဟု ထင္၍ ေၾကာက္ရြံ႕သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျပဳေသာကုသိုလ္မွာ အစြမ္းသတၱိ ညံ့သည္။ မည္မွ်ပင္ ကာလၾကာေသာ္လည္း ႀကီးမားေသာ ပါရမီထုထည္ ျဖစ္မလာေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ပကတိသာ၀က အျဖစ္ျဖင့္သာ ကၽြတ္တမ္း၀င္ရ၏။

ေဗာဓိဆုထူး တစ္ခုခုကို မေတာင့္တ၀ံ့ကုန္သူတို႔သည္ ကၽြတ္လြတ္ခ်ိန္ မေႏွာင့္ေႏွးရေအာင္ ၀ိ၀ကုသိုလ္ ျပဳဆည္းပူး၍ ၾကံဳႀကိဳက္ဆဲ ဘုရားသာသနာတြင္းပင္ ကၽြတ္လြတ္ေရးအတြက္ ေဆာလွ်င္စြာ အားထုတ္သင့္ၾက၏။

(ဆက္ရန္ . . . . .)

:)
ရွင္အာစာရ

Monday, October 9, 2017

ေလွ်ာက္ထားလႊာ ႏွင့္ ၾသဝါဒမ်ား မွသည္ . . . . .

သာသနာေရးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ ၀န္ႀကီးဌာန ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီးက မန္း နပသ သင္္ၾကားစီမံ ဆရာေတာ္မ်ားကို ေတြ႔ဆံုးဖူးေမွ်ာ္၊ သာသနာေရး ေလွ်ာက္ထားၿပီး လွဴဖြယ္၀တၳဳမ်ား ဆက္ကပ္ခဲ့သည္။ မန္း နပသ ဒု-ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ႏွင့္ ေမာ္ကြန္းထိန္းဆရာေတာ္တို႔က ၾသ၀ါဒစကား မိန္႔ၾကားခဲ့ၾကသည္။ ေနရာမွာ မန္း နပသ မဟာဘြဲ႔ႏွင္းဓမၼာံု ျဖစ္ၿပီး အခ်ိန္မွာ ယေန႔ ေန႔လယ္ တစ္နာရီမွ ႏွစ္နာရီခြဲအထိ ျဖစ္ခဲ့သည္။

၀န္ႀကီး၏ ေလွ်ာက္ထားခ်က္ -

သာသနာေရး ႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ ဌာနႏွစ္ခုအတြက္ တာ၀န္ႏွစ္ခု ပူးတြဲ ယူထားရသည့္အတြက္ အလုပ္မ်ားသျဖင့္ ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈ နည္းပါးရသည္ကို ၀န္ႀကီးက ေရွးဦးစြာ ေတာင္းပန္သည္။ သက္တမ္း သံုးဆယ့္တစ္ႏွစ္ ရွိၿပီျဖစ္ေသာ သာသနာ့တကၠသိုလ္ႀကီးသည္ ယခင္ႏွစ္က ႏွစ္သံုးဆယ္ျပည့္ ပုလဲရတုပြဲေတာ္ႀကီး ခမ္းနားစြာ က်င္းပခဲ့ရာ . . . လာအို ခရီးစဥ္ႏွင့္ တုိက္ဆိုင္ေနသျဖင့္ မတက္ေရာက္ႏိုင္ခဲ့သျဖင့္ ၀မ္းနည္းခဲ့ရေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသည္။

ဆက္လက္၍ . . . ရခိုင္အေရး၊ အေနာက္ဘက္နယ္စပ္ လံုျခံဳေရးႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ လက္ရွိအေျခအေနကိုလည္း ေလွ်ာက္ထားသည္။ ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္း တရားမ၀င္ ဘဂၤါလီ ၀င္ေရာက္မႈ အႏၲရာယ္ကို ေလွ်ာက္ထားသည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏိုင္ငံသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ရွမ္းျပည္နယ္ေလာက္သာ က်ယ္၀န္းေသာ္လည္း ႏွစ္စဥ္ လူဦးေရ တိုးပြားမႈႏႈန္းမွာ ဆယ္ရာခိုင္ႏႈန္း ရွိေနၿပီး လူဦးေရမွာ ျမန္မာထက္ သံုးဆ ရွိေနေၾကာင္း၊ ေျမေနရာ ပိုမိုက်ယ္၀န္းသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏွစ္စဥ္လူဦးေရး တိုးပြားမႈႏႈန္းမွာ တစ္ဒႆမ ႏွစ္ရာခိုင္ႏႈန္းသာ ရွိေၾကာင္း၊ ေျမေနရာ က်ဥ္းေျမာင္းၿပီး လူဦးေရ အဆမတန္ တိုးပြားသည့္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံသည္ လူဦးေရ ထိန္းခ်ဳပ္ရန္ မႀကိဳးစားဘဲ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ခိုး၀င္ထိုးေဖာက္ရန္သာ အားေပးေနေၾကာင္း၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံ လံုျခံဳေရးအတြက္ သံဆူးႀကိဳး ႏွစ္ထပ္ကာထားၿပီး သံဆူးႀကိဳးႏွစ္ထပ္ၾကား မိုင္းေထာင္ထားသည့္အျပင္ ခိုး၀င္လာသူကို ပစ္သတ္သျဖင့္ ခိုး၀င္ရန္ မလြယ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ လံုျခံဳေရးအတြက္ သံဆူးႀကိဳး ကာရံမႈမွာ ခေနာ္ခနဲ႔သာ ျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ယခုအခါ ျမန္မာႏိုင္ငံကလည္း ႏုိင္ငံေတာ္ အစိုးရႏွင့္ အလွဴရွင္မ်ား၏ ေငြေၾကးျဖင့္ အိႏၵိယကဲ့သို႔ ခိုင္မာသည့္ ျခံစည္းိုး ကာရံမႈ ျပဳလုပ္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ ရခိုင္ျပႆနာ စစ္တပ္က နယ္ေျမရွင္းလင္းမႈ ျပဳလုပ္ရာ ဘဂၤါလီမ်ား ထြက္ေျပးၾကရာ အစပိုင္း ေထာင္ဂဏန္း၊ ေသာင္းဂဏန္းသာ ရွိေၾကာင္း၊ နယ္ေျမေအးခ်မ္းၿပီး ေနာက္ပိုင္း ထြက္ေျပးသည့္ အေရအတြက္ကို ငါးသိန္းဟု ဆိုၾကေၾကာင္း၊ အရင့္အရင္ ထြက္ေျပးမႈမ်ားႏွင့္ ေပါင္း၍ ခုနစ္သိန္းထိ ေျပာၾကေၾကာင္း၊ ဤသို႔ ဘဂၤါလီ အေရအတြက္ တင္ျပရာ၌ ပိုလြန္မႈမ်ားရွိေၾကာင္း၊ တစ္ေထာင္ကို သံုးေထာင္၊ တစ္ေသာင္းကို သံုးေသာင္း . . . ခ်ဲ႕ကားတတ္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ ရခိုင္ကိစၥႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ အၾကမ္းဖက္ ဘာသာ၀င္ ႏိုင္ငံမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံကို ၀ိုင္း၀န္း႐ႈပ္ခ်ၾကေၾကာင္း၊ က်ီးအာသလို အာၾကေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသည္။ ၀ိုင္းေအာ္ၾကသည့္ အိုအိုင္စီ ႏိုင္ငံအေရအတြက္မွာ ငါးဆယ့္ခုနစ္ႏိုင္ငံ ရွိေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာ ႏိုင္ငံမ်ားက မဆိုင္သလို . . . သည္းခံေနၾကေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသည္။

ယခုအခါ ကမၻာ့ဗုဒၶဘာသာ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခု လိုအပ္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထိုအဖြဲ႔အစည္းကို ျမန္မာႏိုင္ငံက ဦးေဆာင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသည္။ ၀န္ႀကီးတက္ေရာက္ခဲ့သည့္ ကမၻာ့အစည္းအေ၀းမ်ား၌ . . . ျမန္မာက ဦးေဆာင္၍ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခု တည္ေထာင္ရန္ ဗုဒၶဘာသာ အဖြဲ႔အစည္း အသီးသီးက တုိက္တြန္းခဲ့ဖူးေၾကာင္း၊ တ႐ုတ္ဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႔၊ ဂ်ပန္ဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႔၊ ကိုးရီးယားဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႔ အစရွိေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက တိုက္တြန္းၾကေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသည္။ ၀န္ႀကီး၏ အေတြ႔အၾကံဳအရ . . . မဟာယာန ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားသည္ သက္သတ္လြတ္ အသီးအရြက္ ညစာစားေသာ္လည္း အျခားေသာ မဟုတ္မဟတ္မ်ား မလုပ္ၾကသျဖင့္ ေထရ၀ါဒ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ ေပါင္းစည္းရန္ ျပႆနာ မရွိေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသည္။ ဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႔တစ္ခု ေပၚေပါက္ရန္ ဆႏၵရွိၾကေသာ္လည္း လက္ေတြ႔ လုပ္ေဆာင္သည့္ Action Plan မရွိေသးေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသည္။

ကမၻာ့အဆင့္ ဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႔ ဖြဲ႔စည္းေရးမွာ က်ယ္လြန္းေနၿပီး ကနဦးအေနျဖင့္ အာရွဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႔ တည္ေထာင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသည္။ ဤအစီအစဥ္ကို ႏိုင္ငံေတာ္ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ထံ တင္ျပရာ မူအားျဖင့္ သေဘာတူထားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ႐ံုးထိုင္၍ ကမၻာႏွင့္ ဆက္ဆံႏိုင္မည့္ အာရွဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႔ ဖြဲ႔စည္းႏိုင္ေရးအတြက္ တစ္လအတြင္း စံုညီအစည္းအေ၀း ေခၚယူရန္ရွိေၾကာင္း၊ ထိုအဖြဲ႔ လည္ပတ္ေရးအတြက္ ေငြေၾကးကုန္က်စရိတ္ကို သာသနာျပဳ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ေထာက္ပံ့ၾကမည္ျဖစ္ရာ အခက္အခဲ မရွိေၾကာင္း၊ လူ႔စြမ္းအင္ အရင္းအျမစ္အတြက္ သာသနာ့တကၠသိုလ္က ေမြးထုတ္ထားသည့္ စြမ္းရည္ျပည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားျဖင့္ အားျဖည့္ေပးေစလိုပါေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသည္။ ဦးေဆာင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအေနျဖင့္ ဓမၼအေရးအျပင္ ေလာကအေရး၊ ႏုိင္ငံေရး သိရွိရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဘာသာျခားတို႔အေၾကာင္း သိထားရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကမၻာသံုးျဖစ္သည့္ အဂၤလိပ္ဘာသာစကားလည္း တတ္ကၽြမ္းရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသည္။

ဒု-ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္၏ ၾသ၀ါဒ -

မေကာင္းမႈ ျပဳလုပ္ရန္ လြယ္ကူေသာ္လည္း မိမိအတြက္ေရာ သူတစ္ပါးအတြက္ပါ ေကာင္းျမတ္သည့္အလုပ္၊ ကုသိုလ္ျပဳလုပ္ရန္ မလြယ္ကူေၾကာင္း၊ ေကာင္းျမတ္သည့္အလုပ္ ျပဳလုပ္ရာ၌ အားစိုက္ထုတ္မႈ ၀ီရိယ ထည့္ေပးရေၾကာင္း မိန္႔ၾကားသည္။ ေအာင္ျမင္ျခင္း၊ ဘုန္းႀကီးျခင္းႏွင့္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ အကုသိုလ္တို႔ကို တစ္ဘက္စီ ထည့္ခ်ိန္လွ်င္ အကုသိုလ္ဘက္က ေလ်ာ့ေနေအာင္ ႀကိဳးစားရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ ၾသ၀ါဒကို အေျခခံ၍ စကားလက္ေဆာင္ ေပးေတာ္မူသည္။

ေမာ္ကြန္းထိန္းဆရာေတာ္၏ ၾသ၀ါဒ -

၀န္ႀကီးေလွ်ာက္ထားသည့္အတိုင္း သာသနာျပဳ ရဟန္းေတာ္မ်ား ေလာကအေရး ႏိုင္ငံေရးတို႔ သိထားရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေရွးမင္းမ်ားလက္ထက္ သာသနာပိုင္ ခန္႔ထားရာ၌ စာတတ္႐ံုသက္သက္ႏွင့္ ခန္႔ထားသည္ မဟုတ္ေၾကာင္း မိန္႔ၾကားသည္။ ေလာကေရး၊ ဓမၼေရး၊ ရာဇေရး တတ္သိရေၾကာင္း၊ ရာဇေရး ဆိုသည္မွာ ႏိုင္ငံေရးပင္ျဖစ္ေၾကာင္း မိန္႔ၾကားသည္။ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ စာသင္တိုက္မ်ား၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ စာသင္-စာခ် အလုပ္လုပ္ရန္မွ်သာ ျဖစ္ေသာ္လည္း သာသနာ့တကၠသိုလ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ျပည္တြင္းျပည္ပ သာသနာျပဳရန္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေမြးထုတ္သည့္ စာသင္သားခ်င္း မတူေၾကာင္း၊ သာသနာျပဳႏုိင္ရန္အတြက္ ဘာသာျခားတို႔အေၾကာင္း၊ ေလာကအေၾကာင္း သင္႐ိုးညႊန္းတမ္းျဖင့္ ေလ့က်င့္သင္ၾကားထားသည့္ သာသနာ့တကၠသိုလ္ စာသင္သားမ်ားသည္ ၀န္ႀကီးစိတ္ကူးသည့္ အာရွဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႔အတြက္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ၾကမည္ျဖစ္ေၾကာင္း မိန္႔ၾကားသည္။

သာသနာေရးႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ကိုရီးယား ဆရာေတာ္တစ္ပါး ေလွ်ာက္ထားခဲ့ဖူးသည့္ အေၾကာင္းအရာကိုလည္း ျပန္လည္မိန္႔ၾကားသည္။ ကိုရီးယားႏိုင္ငံျမန္မာ ဗုဒဘာသာ အလုပ္သမား ငါးသိန္းခန္႔ ရွိေနၿပီး အလုပ္ရွင္မ်ားမွာ ခရစ္ယန္ဘာသာ၀င္မ်ား ျဖစ္ေနသျဖင့္ ဗုဒဘာသာ အလုပ္သမားမ်ားကို ခရစ္ယန္ဘာသာ၀င္ ျဖစ္သြားေအာင္ အရာရွိတို႔က နည္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ စည္းံုးၾကမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဤနည္းျဖင့္ စည္းံုးသျဖင့္ ကိုးရီးယားဗုဒဘာသာမ်ား ခရစ္ယန္ ျဖစ္သြားၾကရေၾကာင္း၊ ကိုရီးယားအလုပ္လုပ္ေနသည့္ ျမန္မာ ဗုဒဘာသာ အလုပ္သမားမ်ား ဘာသာကူးေျပာင္း မသြားေရးအတြက္ ကိုရီးယားသို႔ ျမန္မာ သာသနာျပဳ ရဟန္းေတာ္မ်ား ေစလႊတ္သင့္ေၾကာင္း အၾကံေပးသည့္ ကိုရီးယား ဆရာေတာ္၏ ေလွ်ာက္ထားခ်က္ကို မိန္႔ၾကားသည္။ ထိုသို႔ ေလွ်ာက္ထားေသာ္လည္း . . . ၀န္ႀကီးေလွ်ာက္ထားသကဲ့သို႔ Action Plan မရွိေသးေၾကာင္း မိန္႔ၾကားသည္။

အႏွစ္ခ်ဳပ္ -

အခ်ဳပ္ဆိုရေသာ္ . . . ၀န္ႀကီး ေလွ်ာက္ထားသည့္အတိုင္း ခိုး၀င္ ဘဂၤါလီမ်ားကို အိႏၵိယ ကဲ့သို႔ တားဆီးႏိုင္ေရး၊ ထြက္ေျပး ဘဂၤါလီ အေရအတြက္ လြန္လြန္က်ဴးက်ဴး မ်ားျပားေနသည္ကို စနစ္တက် စိစစ္ႏိုင္ေရး၊ ဗုဒဘာသာအတြက္ ခုခံျခင္း တြန္းခ်ဲ႕ျခင္းမ်ား ပညာသားပါပါ လုပ္ေဆာင္ျပမည့္ အာရွဗုဒဘာသာ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခု ေပၚေပါက္ႏိုင္ေရး လက္ေတြ႔ လုပ္ေဆာင္နုိင္ပါေစေၾကာင္း . . .။

:)
ရွင္အာစာရ
(ေခတၱ - မႏၲေလး)

သီတင္းကၽြတ္ၿပီ




“ေမာင္စိုးမင္းေဌး၊ မသႏၲာ၀င္းတို႔ . . . ဒီဘ၀မွာလည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္၊ ေနာက္ဘ၀ သံသရာမွာလည္း ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ေပါင္းသင္းႏိုင္ၾကဖို႔အတြက္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ တူညီမႈေတြ ရွိၾကရမယ္။ သဒါ၊ သီလ၊ စာဂ၊ ပညာ တဲ့။ ေလးမ်ိဳးတူရမယ္ ဆိုတာကို သမဇီ၀ီသုတ္မွာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူပါတယ္။

၁။ သဒါဆိုတာက ယံုၾကည္မႈ။ ဆိုပါစို႔ . . . ဘာသာေရး ယံုၾကည္ခ်က္၊ ႏိုင္ငံေရး ယံုၾကည္ခ်က္၊ စီးပြားေရး ယံုၾကည္ခ်က္။ ယံုၾကည္တဲ့ ဘာသာတရား မတူဘူးဆိုရင္ လင္နဲ႔မယား ေျပလည္ဖို႔ မလြယ္ဘူး။ ေထာက္ခံႏိုင္ပါတီ၊ ယံုၾကည္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသေဘာတရား မတူရင္လည္း မေအးခ်မ္းႏိုင္ဘူး။ စီးပြားေရးမွာလည္း ဘာလုပ္ၾကမယ္ . . . ဘယ္ေလာက္ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမယ္ . . . စသည္အားျဖင့္ မတူၾကရင္ ျပႆနာ တက္ႏိုင္တယ္။

၂။ သီလ ဆိုတာက ကိုယ့္က်င့္သီလ။ သီလမွာ . . . တစ္ေယာက္က မူးယစ္ေသာက္စားတယ္၊ တစ္ေယာက္က အနံ႔ေတာင္ မခံႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ဘယ္လုိလုပ္ စိတ္ခ်မ္းသာႏိုင္မွာလဲ။ တစ္ေယာက္က သတ္ဟယ္ျဖတ္ဟယ္ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း၊ တစ္ေယာက္ ၾကင္နာတတ္လိုက္တာ သတ္ဖို႔မေျပာနဲ႔ နာၾကင္ေအာင္ေတာင္ မလုပ္ဘူး။ အဲ့ဒီလို သီလအဆင့္အတန္း မတူၾကရင္လည္း ၾကည္ျဖဴတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရး မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။

၃။ စာဂ ဆိုတာက ေပးၾကမ္းစြန္႔ၾကဲမႈ။ အေပးအကမ္း တူညီရမယ္ တဲ့။ တစ္ေယာက္က ရက္ေရာၿပီး တစ္ေယာက္က ႏွေျမာေနရင္ အဆင္မေျပဘူး။ တစ္ေယာက္ နည္းနည္းပဲ ေပးခ်င္လွဴခ်င္တာ တစ္ေယာက္က အမ်ားႀကီး ေပးလိုက္လွဴလိုက္ရမွ ေက်နပ္တာဆိုရင္ မေက်နပ္မႈေတြ ျဖစ္လာမယ္။ ရက္ေရာတာေတာ့ တူပါတယ္ တစ္ေယာက္က ဘာသာေရးမွာ ရက္ေရာတယ္၊ တစ္ေယာက္ကေတာ့ လူမႈေရးပရဟိတမွ လွဴခ်င္တယ္ဆိုရင္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ ေက်နပ္ဖို႔ မလြယ္ေတာ့ဘူး။ စိတ္တူကိုယ္တူ သေဘာတူမွ သာသာယာယာ ျဖစ္မယ္။

၄။ ပညာ ဆိုတာကေတာ့ ခြဲျခားၿပီး သိႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္။ အမွန္အမွား အဆိုးအေကာင္း ခြဲျခား သိတာ။ လြယ္လြယ္ နားလည္ထားၾကတဲ့ ပညာေရးဆိုရင္ . . . ဘြဲ႔ရတာနဲ႔ မရတာ၊ ပညာတတ္တာနဲ႔ မတတ္တာ။ တစ္ေယာက္က ဘြဲ႔ရ ပညာတတ္၊ တစ္ေယာက္က ဘြဲ႔မရဘူး။ အဲ့ဒီလို မတူၾကရင္ ယံုၾကည္မႈေတြ၊ သီလေတြ၊ ေပးကမ္းစြန္႔ၾကဲမႈေတြမွာပါ ကြဲလြဲသြားႏိုင္တယ္။ ကြဲလြဲရာကေန ျပႆနာေတြ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္။

ေလးမ်ိဳးတူရင္ ခုဘ၀ေရာ ေနာက္ဘ၀ပါ သာသာယာယာ ေပါင္းသင္းၾကရမယ္။ ဒီေလးမ်ိဳးတင္ တူရမယ္လို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ တူတာေတြ မ်ားေလ ေကာင္းေလပါ။ ဆိုပါစို႔ . . . ၀ါသနာတူတယ္။ စာေပ ၀ါသနာ၊ ပန္းခ်ီ ၀ါသနာ။ တူစရာေတြ အမ်ားႀကီး ရွာၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။

တူရင္ သာယာတယ္ ဆိုေတာ့ . . . မတူရင္ မေပါင္းၾကရေတာ့ဘူးလား။ ဒီလိုလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ မတူေပမယ့္ ညွိယူႏိုင္တယ္၊ နားလည္မႈ ရွိၾကတယ္ဆိုရင္ ျပႆနာ မရွိပါဘူး။ သဒါဆိုတဲ့ ဘာသာေရး ယံုၾကည္မႈ မတူၾကဘူး ဆိုပါစို႔။ တစ္ေယာက္က ဗုဒဘာသာ၊ တစ္ေယာက္က မြတ္ဆလင္။ သူယံုၾကည္တာနဲ႔ ကိုယ္ယံုၾကည္တာ ကြဲလြဲခြင့္ ရွိပါတယ္။ သေဘာထား ႀကီးႀကီးနဲ႔ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈ၊ အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈ ရွိၾကတယ္ဆိုရင္ . . . အဆင္ေျပပါတယ္။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့ ျပႆနာေတြနဲ႔ ပူေလာင္ၾကရပါလိမ့္မယ္။

ဒီဘ၀မွာေရာ ေနာက္ဘ၀ေတြေရာ ခ်င္ခ်င္ခင္ခင္ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ေပါင္းသင္းႏိုင္ၾကဖို႔အတြက္ သဒါ၊ သီလ၊ စာဂ၊ ပညာ ေလးမ်ိဳးတူေအာင္ ႀကိဳးစားၾကပါ။ ေလးမ်ိဳးထက္မက တူတာေတြ မ်ားႏိုင္သမွ်မ်ားေအာင္ ႀကိဳးစားၾကပါ။ မတူၾကဘူး ကြဲလြဲမႈေတြ ရွိေနတယ္ ဆိုရင္လည္း အျပန္အလွန္ နားလည္မႈ၊ အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈနဲ႔ သာသာယာယာျဖစ္ေအာင္ ေနၾကပါ။

အိုေအာင္မင္းေအာင္ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစ။”

“သာဓု၊ သာဓု၊ သာဓု . . .။”

:)
ရွင္အာစာရ