Wednesday, April 27, 2016

ပံုမဲ့ကာတြန္း - ၄၄

ကာတြန္းဒကာ။   ။ "ကိုယ္ေတာ္တို႔ ေအးတာပဲ။ ရြာထဲမွာ နာေရးရွိတဲ့ အခါမွ အသုဘ႐ႈ။ က်န္တဲ့အခ်ိန္ စားလိုက္ အိပ္လိုက္။"

ကာတြန္းဘုန္းႀကီး။   ။ "ေဟ့ေကာင္။ ငါ လုပ္မိေတာ့မယ္။ အေျပာအဆို ဆင္ျခင္။ ဖုန္းေဘဖိုးရေအာင္ ဆြမ္းက်န္တာကို ထမင္းေျခာက္ လွန္းရေသးတယ္ကြ။ တစ္ေန႔မွ မအားဘူး။"

Saturday, April 16, 2016

သိမ္ေမြ႔ေသာလမ္း (၄၃)




(အာ႐ံုခံႏိုင္စြမ္း ဖြံ႔ၿဖိဳးေစျခင္း အဆက္)

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီအရည္အေသြးကို ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ လုပ္လာႏုိင္တဲ့ အခါမွာ ေသးငယ္ မႈန္းမြားတဲ့ အရာေတြကို ပိုၿပီးေတာ့ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္ႏုိင္လာပါတယ္။ သာမန္အရာေတြကို ထူးထူးျခားျခား ျမင္တတ္လာပါတယ္။ ေတာရေဆာက္တည္တဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြ၊ ဘိကၡဳနီေတြ . . . သူတို႔ ျမင္ရ ၾကားရတာေတြကို အေသးစိတ္ ေဖာ္ျပထားတာတဲ့ အေထာက္အထားေကာင္းေတြ ဗုဒၶစာေပ က်မ္းဂန္ေတြမွာ ရွိပါတယ္။

တစ္နည္း ေျပာရရင္ . . . ျမင္ျခင္း၊ ၾကားျခင္း၊ အနံ႔ခံျခင္း၊ ေတြ႔ထိခံစားျခင္းေတြ အေပၚမွာ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ အာ႐ံုခံႏိုင္စြမ္းကို ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္လုပ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွ . . . ဘ၀ရွင္သန္မႈဟာ အသက္၀င္မွာ၊ လန္းဆန္းမွာ၊ အျပစ္ကင္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဓမၼပဒထဲမွာ . . .၊ အလြန္အေရးပါတဲ့ က်မ္းစာျဖစ္တဲ့ ဓမၼပဒထဲမွာ ဆိုထားတာ ရွိပါတယ္။ ဒီ သတိ၊ ဒီ ႏိုးၾကားမႈကို မထူေထာင္ဘူးဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ လူေသနဲ႔ တူပါတယ္တဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအရည္အေသြးနဲ႔ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အသက္၀င္လာပါတယ္။

ခင္ဗ်ားတို႔ ၾကံဳဖူးမယ္ ထင္ပါတယ္။ ၀တ္ရြတ္စဥ္ မစခင္မွာ အသံေတြ ၾကားရပါတယ္။ အသံေတြကို ဘယ္လိုမ်ိဳး ကမၼ႒ာန္းအာ႐ံုျဖစ္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္မလဲ။ အသံေတြကို ပထမဆံုး ၾကားလိုက္ရသလို . . . ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျပတ္ျပတ္သားသား ၾကားႏိုင္တယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္ထဲမွာ အသံေတြ အတြက္ပဲ လြတ္ကင္းမႈကို ဖန္တီးႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဘာပဲလုပ္လုပ္ အလားတူ ဘ၀ရွင္သန္မႈ အရည္အေသြး ရွိလာႏုိင္ပါတယ္။ စားတဲ့အခါမွာ တကယ့္ကို အသက္၀င္ပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ပဲ အသိရွိပါလိမ့္မယ္။ စားေနတဲ့ အခိုက္အတန္႔မွာပဲ ရွိေနပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအခ်က္ကို ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳးႀကိဳးစားစား အေလးေပး ေျပာၾကားေနတာပါ။

ေယာဂီ  ။ တစ္ခါတစ္ခါ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တရားအားထုတ္ေနတုန္းမွာ တုန္ခါမႈ၊ ဒါမွမဟုတ္ ေရြ႕လ်ားမႈ ၾကံဳဖူးပါသလား။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာလုပ္သင့္လဲ။

ဆရာႀကီး  ။ တစ္ခါတစ္ခါ ခႏၶာကိုယ္ကို ေရြ႕လ်ားခြင့္သာ ေပးလိုက္ပါ။ တစ္ခါတစ္ခါ ထိန္းခ်ဳပ္လိုက္ဖို႔ လိုပါတယ္။ အခုရပ္လို႔ အမိန္႔ေပးလိုက္ပါ။ တစ္ခါတစ္ခါ ခြင့္ျပဳဖို႔၊ တစ္ခါတစ္ခါ ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔၊ ရပ္တံ့ပစ္လိုက္ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ မတံု႔ျပန္ဖို႔ တစ္ခုပဲ ရွိပါတယ္။ ရယ္စရာေကာင္းတဲ့ ခံစားမႈပဲ၊ ထူးဆန္းတယ္၊ ငါလုပ္ေနတာ မွန္ရဲ့လားလို႔ . . . မတံု႔ျပန္သင့္ပါဘူး။ အဲဒါ မလိုအပ္ပါဘူး။ တရား အားထုတ္တဲ့အခါ စိတ္ထဲ ကိုယ္ထဲမွာ ျဖစ္ေပၚတာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ ဘာပဲ ျဖစ္ေပၚသည္ျဖစ္ေစ သတိျပဳမိႏိုင္ေအာင္သာ ေလ့က်င့္ပါ။ အဆင္ေျပတယ္လို႔ သေဘာထားႏိုင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ပါ။ ၀တ္ရြတ္စဥ္အေၾကာင္း တစ္ခုခု ၾကားခ်င္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ့ ၀တ္ရြတ္စဥ္ အေတြ႔အၾကံဳက ဘယ္လိုလဲ။

ေယာဂီ  ။ ေခါင္းေလာင္းသံကို တကယ္ပဲ မေက်မခ်မ္း ခံစားရပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းပါတယ္။ ရြတ္တာဖတ္တာကို အာ႐ံုစိုက္တဲ့ အခါမွာ ေခါင္းေလာင္းျမည္သံဟာ အေ၀းႀကီးကလို႔ ခံစားရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ခါ . . .။ ဘယ္အခ်ိန္ ဆိုတာေတာ့ မသိပါဘူး။ စိတ္ကို မမွတ္မိ ပါဘူး။ တစ္ခါတစ္ခါ ေခါင္းေလာင္းျမည္သံဟာ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေစပါတယ္။ လူကို ႐ိုက္ေနသလိုပါပဲ။ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္ သေဘာမက်ပါဘူး။

ဆရာႀကီး  ။ အေတြ႔အၾကံဳ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အႏႈတ္ေရာ အေပါင္းပါ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေပါင္း၊ အႏႈတ္၊ ႏွစ္သက္စရာ၊ မႏွစ္သက္စရာလို႔ သိမွတ္႐ံုပါပဲ။ ဟုတ္ပါၿပီ။ ဒါဟာ ဘ၀ပါ။ ဘ၀ ဘာလဲဆိုတာကို ၀တ္ရြတ္စဥ္က ေျပာျပေနပါတယ္။ တစ္လမ္းသြား မဟုတ္ပါဘူး။ အလွအပေတြခ်ည္းပဲ မဟုတ္ပါဘူး။ အရာရာတိုင္းကေန ဘယ္လို ေလ့လာသင္ယူႏိုင္တယ္ဆိုတာ ၾကည့္ပါ။ ဒါဟာ ဘ၀ပါပဲ။ ႏွစ္သက္စရာေတြ လာတယ္။ မႏွစ္သက္စရာေတြ လာတယ္။ ႏွစ္မ်ိဳးလံုး အေပၚမွာ ပြင့္လင္းႏိုင္ပါရဲ့လား။ ၀တ္ရြတ္စဥ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားမိတာကို မွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္။ တ႐ုတ္လို ရြတ္တာကို ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳက္ပါတယ္။ ၀တ္ရြတ္စဥ္ဟာ တကယ္ပဲ . . . ဘယ္လို ေျပာရမလဲ . . .။ တကယ္ပဲ ပစၥဳပၸန္ကို ခံစားရပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ကၽြန္ေတာ္ မသိလိုက္ဘဲ ခႏၶာကိုယ္က ေရြ႕လ်ားပါတယ္။ အံ့ၾသစရာပဲ။ ေခါင္းေလာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳက္ပါတယ္။ သီရိလကၤာမွာ ေခါင္းေလာင္း မသံုးၾကပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အံ့ၾသစရာ ျဖစ္ေနပါတယ္။

ေယာဂီ  ။ တကယ္ေတာ့ ေခါင္းေလာင္းဟာလည္း သတိေကာင္းေစတဲ့ ပစၥည္းပါပဲ။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ ေခါင္းေလာင္းသံဟာ ေတာ္ေတာ္ ရွင္းလင္းျပတ္သားလို႔ပါ။ ဒုတိယအေနနဲ႔ . . . ျဖည္းျဖည္းခ်င္း တုန္ခါပါတယ္။ ဆံုးတဲ့အထိ အသံ တိုးေလ်ာ့သြားပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေခါင္းေလာင္းကို ထိုးလိုက္တဲ့ အခ်ိန္ကေန အဆံုးအထိ၊ ေနာက္ဆံုး အသံေပ်ာက္သြားတဲ့အထိ သိမွတ္မႈက လိုက္ေနႏိုင္တာေပါ့။

ဆရာႀကီး  ။ သိပ္ေကာင္းတဲ့ အခ်က္ပဲ။ ေမးစရာ ရွိပါေသးလား။

ေယာဂီ  ကၽြန္ေတာ္ ေမးစရာ တစ္ခု ရွိပါေသးတယ္။ သတိအေၾကာင္း ေျပာေတာ့ . . . ကၽြန္ေတာ္ သိခ်င္ပါတယ္။ တရားထိုင္ေနရင္း စိတ္ကူးပံုရိပ္ေတြ အမ်ားႀကီး ေပၚပါတယ္။ ဆက္တိုက္ေပၚေနတာပဲ။ ဒါဟာ သတိရဲ့ သဘာ၀လား။

ဆရာႀကီး  ။ စိတ္ကူးပံုရိပ္ေတြဆိုေတာ့ . . . ဘယ္လိုဟာကို ဆိုလိုတာလဲ ဥပမာ ေပးႏိုင္ပါသလား။ ေပ်ာ္စရာ တစ္ခုေပါ့။

ေယာဂီ  ။ ဥပမာ . . . ျမက္ပင္ကို ၾကည့္တဲအခါ၊ အပင္ငယ္ေလးေတြကို ၾကည့္တဲ့အခါမွာ သူတို႔ ေရြ႕လ်ားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူတို႔နဲ႔အတူ လိုက္ကေနမိသလို ခံစားရပါတယ္။ ဒါက စိတ္ကူးပံုရိပ္ တစ္မ်ိဳးပါ။ အေတြး ဟုတ္သလား မဟုတ္ဘူးလားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မသိပါဘူး။

ဆရာႀကီး  ။ ကိစၥမရွိပါဘူး။ ကႏိုင္တယ္ဆိုရင္ ကသာ ကပါ။ ေပ်ာ္လိုက္ပါ။ အဲဒါ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ကိစၥမရွိပါဘူး။

ေယာဂီ  ။ ေနာက္ၿပီး တိမ္ေတြကို ၾကည့္တဲ့အခါမွာေတာင္မွ ျမင္ရတာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ စိတ္ကူးပံုရိပ္ဟာ အေတြးတစ္မ်ိဳးလား သိခ်င္ပါတယ္။

ဆရာႀကီး  ။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အေျဖရွာပါ။ ဆိုလိုတာက . . . ဒါဟာ ေယာဂီေတြကို ကၽြန္ေတာ္ အားေပးေနက်ပါ။ စိတ္ကူးပံုေဖာ္မိတဲ့ အခါမွာ အေျဖရွာၾကည့္ပါ။ အခု ငါ ေတြးေတာေနသလား၊ ဘာေတြ ျဖစ္ေနတာလဲ။ ဒီလို စိစစ္ၾကည့္ေပါ့။ မနက္ျဖန္က်ရင္ စမ္းသပ္မႈ ျပဳလုပ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားရဲ့ ေတြ႔ရွိခ်က္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ . . . လာၿပီး မွ်ေ၀ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ အားေပးတိုက္တြန္းတာ ဒါပါပဲ။

ေနာက္ဆံုး ရက္ေတြဟာ ခင္ဗ်ားတို႔ ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ရမယ့္ ေန႔ေတြပါ။ တစ္ခါတုန္းက ကၽြန္ေတာ္ေျပာဖူးပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ ရွာေဖြ ေဖာ္ထုတ္ႏုိင္တယ္ဆိုရင္ ဒီကေန ျပန္သြားတဲ့အခါမွာ ဘ၀နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔၊ အရာရာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေဖာ္ထုတ္မႈေတြ ဆက္လက္ၿပီး ျပဳလုပ္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

စိတ္ကူးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ တစ္ခု အႏၲရာယ္ ရွိတာက . . . စိတ္ကူးနဲ႔ အစစ္ မခြဲျခားႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ စိတ္ကူးနဲ႔အစစ္ မခြဲျခားႏုိင္ၾကတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြ မေအာင္မျမင္ ျဖစ္သြားၾကတာကို ကၽြန္ေတာ္ သိပါတယ္။

ေယာဂီ  ။ မေန႔ညက ကၽြန္ေတာ္ ႏွံေကာင္အေၾကာင္း ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ႏွံေကာင္ေတြ တရားအားထုတ္ေနၾကတာလား၊ သူတို႔ တရားထိုင္ေနၾကတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ကူးၾကည့္မိတာလား မသိပါဘူး။ ဒါဟာ ေတာ္ေတာ္ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းပါတယ္။

ဆရာႀကီး  ။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာတာေပါ့။ စိတ္ကူးနဲ႔ အစစ္ ခြဲျခားမသိႏိုင္ေတာ့တဲ့ အေျခအေန ေရာက္သြားႏိုင္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာတာေပါ့။ ဒီကေနၿပီး ျပႆနာ ႀကီးမားလာႏုိင္ပါတယ္။ ဆိုလိုတာက . . . ဒါဟာ ဘာ၀နာ က်င့္သံုးနည္းနဲ႔ဆိုင္တဲ့ အလွတရား ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္ကူးနဲ႔ ပံုေဖာ္စရာ မလိုပါဘူး။ အစစ္ပါ။ ဓမၼဓိ႒ာန္က်တဲ့ အရာပါ။ မစစ္မွန္တာ ရွိေနရင္၊ စိတ္ကူးပံုရိပ္ေတြ ရွိေနရင္ အရွိအမွန္ဆီ ျပန္လာပါ။ အသံေတြ ဆိုပါစို႔။ ႏွစ္သက္စရာေပါ့။ လူတိုင္း ၾကားႏုိင္ပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ အေတြ႔အထိေတြေပါ့။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ျပႆနာ ရွိသူေတြနဲ႔ ေတြ႔တဲ့အခါမွာ သူတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္ ေပးေလ့ရွိတဲ့ အက်င့္နည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ပထမဆံုး အႀကိမ္မွာ စစ္မွန္တာနဲ႔ မစစ္မွန္တာကို သူတို႔ ခြဲျခားႏိုင္ၾကပါတယ္။

ေနာက္တစ္ေန႔ က်င့္ၾကံဖြယ္

သိၾကတဲ့အတိုင္း . . . မနက္ျဖန္က်ရင္ အစီအစဥ္ တစ္မ်ိဳးေျပာင္းပါလိမ့္မယ္။ လုပ္ငန္းခြင္ ကမၼ႒ာန္း အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ သန္႔ရွင္းေရးေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ သိပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ၀စီပိတ္ က်င့္ေနၾကတာ မဟုတ္ပါဘူး။ မနက္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အၾကံျပဳခ်င္ပါတယ္။ ေန႔စဥ္ ဘ၀မွာ အလြန္ အေရးႀကီးပါတယ္။ စကားေျပာတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္စကားကိုယ္ ဘယ္ေလာက္ထိ အာ႐ံုစိုက္ႏိုင္သလဲ။ ျမင္ေအာင္ ၾကည့္ပါ။ ေန႔စဥ္ဘ၀မွာ ေျပာမွားဆိုမွား ရွိခဲ့ရင္ ျပႆနာေတြ၊ အခက္အခဲေတြ၊ ဆင္းရဲဒုကၡေတြ ျဖစ္လာတတ္လို႔ပါ။

ဒါေၾကာင့္ မနက္ျဖန္က်ရင္ အားစိုက္ထုတ္ၾကည့္ပါ။ ေန႔စဥ္ဘ၀အတြက္ အလြန္ေကာင္းတဲ့ ေလ့က်င့္မႈ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မနက္ျဖန္ . . . စကားေျပာတဲ့ အခါမွာ စကားေျပာေနတယ္လို႔သာ သိပါ။ ကိုယ့္ရဲ့ အသံေန အသံထားကို သတိထားၾကည့္ပါ။ သူတစ္ပါး စကားေျပာတဲ့ အခါမွာ တကယ္ အာ႐ံုစိုက္ၿပီး နားေထာင္ႏိုင္ရဲ့လား သတိထားၾကည့္ပါ။ မနက္ျဖန္ လုပ္ငန္းေဆာင္တာ လုပ္ကိုင္ေနခ်ိန္မွာလည္း . . . ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလ့က်င့္ေနက် အတိုင္းေပါ့ . . . အလုပ္ကို ကမၼ႒ာန္းနဲ႔ ခြဲျခား မျမင္ဘဲ အလုပ္ကို ကမၼ႒ာန္းအျဖစ္ ႐ႈျမင္ႏိုင္ပါသလား . . . ၾကည့္ပါ။ အဲဒီေနာက္ . . . ေနာက္ဆံုး အစီအစဥ္၊ နိဂံုးခ်ဳပ္ က႑တစ္ခု ရွိပါလိမ့္မယ္။ ဒီေတာ့ ေန႔စဥ္ဘ၀ ဘာ၀နာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေျပာဖို႔ အခ်ိန္ ရႏိုင္ပါတယ္။ လိုအပ္တယ္ ဆိုရင္ေပါ့။

ဘာ၀နာ အလုပ္က ျပႆနာေတြ၊ အခက္အခဲေတြကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေဖာ္ျပတဲ့ ေမးခြန္းေတြ တင္ျပၾကတဲ့အတြက္ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္မိပါတယ္။ အခု ေဆး၀ါးအေၾကာင္း အျမင္ရွင္းၾကၿပီလို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ေန႔စဥ္ဘ၀မွာ ေဆးကို အသံုးခ်မယ္လို႔ . . . ခိုင္မာျပတ္သားဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ေဆးကို တကယ္ အသံုးခ်ၾကဖို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ေဆးက တကယ္ စြမ္းပါတယ္။ တကယ္ အကူအညီ ေပးႏုိင္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ကိုယ္တိုင္ ဖန္းတီးတဲ့ ေရာဂါေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ . . . ေဆးရဲ့ အေထာက္အပံ့ကို သိျမင္ႏုိင္ၾကပါလိမ့္မယ္။ တိုက္တြန္းခ်င္တာ တစ္ခု ရွိပါေသးတယ္။ ေဆးကို ကိုယ္တိုင္ အသံုးျပဳရင္း သူတစ္ပါးနဲ႔လည္း ႀကိဳးစားၿပီး မွ်ေ၀ၾကပါ။ ဒီကမၻာ ဆင္းရဲဒုကၡ ေရာက္ေနသူေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဆးကို ကိုယ္တိုင္ အသံုးျပဳရင္ သူတစ္ပါးနဲ႔လည္း မွ်ေ၀ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။

ဟုတ္ပါၿပီ . . .။ အခု ၀တ္ရြတ္စဥ္ ရြတ္ၾကမယ္။

(ဆက္ရန္ . . . . .)


:)
ရွင္အာစာရ
-----
Godwin Samararatne ရဲ့ "The GENTLE WAY of Buddhist Meditation"ကို
နားလည္သလို ဘာသာျပန္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

Ref:
"The GENTLE WAY of Buddhist Meditation", Godwin Samararatne
A re-presentation of Godwin's Retrat Talks in Hong Kong, Jeanne Mynott, 1997
Revised Edition, Jeanne Mynett, 2005
Inward Path Publisher, Penang, Malaysia, 2007
for Free Distribution Only and NOT for sale

Friday, April 8, 2016

ပံုမဲ့ကာတြန္​း - ၄၃

ကာတြန္​း​ေမ​ေမ။   ။ သား​ေရ . . . ​ေက်ာင္​းသြား​ေတာ့ ​ေလကြယ္​။

ကာတြန္​းသားသား။   ။ တြားဝူး ဂ်ာ။ ဆနဘဲ ျပဂ်င္​ဒယ္​။