Friday, January 6, 2017

ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးတရား (Jan 5, 2017)

ရွင္သာမေဏေတြနဲ႔ ရဟန္းေတာ္ေတ္ေတြကို အိမ္မွာပင့္ၿပီး ဆြမ္းခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ေတြ ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းတဲ့အတြက္ ရရွိတဲ့ ထင္ရွားတဲ့ အက်ိဳးတစ္ခုက ႐ုပ္ခႏၶာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတာပဲ။ ႐ုပ္ခႏၶာ ဖြံ႔ၿဖိဳးဖို႔ လိုအပ္သလို နာမ္ခႏၶာဖြံ႔ၿဖိဳးဖို႔လည္း လိုအပ္တယ္။ စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္ဖို႔၊ စိတ္ဓာတ္ဖြံ႔ၿဖိဳးဖို႔က ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္ အေရးႀကီးေသးတယ္။ အခုလို ဆက္ကပ္တဲ့ ဆြမ္းအာဟာရကို ဘုဥ္းေပးသံုးေဆာင္ၿပီး စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္၊ သီလ သမာဓိ ပညာ တိုးတက္ေအာင္ အားထုတ္ၾကရတယ္။
႐ုပ္ခႏၶာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတာက သိသာတယ္။ ပိန္တယ္၊ ဝတယ္၊ ပုတယ္၊ ရွည္တယ္ သိသာတယ္။ စိတ္ဓာတ္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈက်ေတာ့ မသိသာဘူး။ ဒါေပမယ့္ မရင့္က်က္ မဖြံ႔ၿဖိဳးေသးတဲ့ ကေလးစိတ္နဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္လို႔ရတယ္။ လူႀကီးေပမယ့္ ကေလးစိတ္၊ လူကသာ အရြယ္ေရာက္တယ္ အိုလာတယ္ စိတ္က ကေလးစိတ္ ဆိုတာမ်ိဳး။ အဲ့ဒါ စိတ္ဓာတ္ မဖြံ႔ၿဖိဳးေသးတဲ့ သေဘာပဲ။
မဖြံ႔ၿဖိဳးေသးတဲ့ ကေလးစိတ္ရဲ႕ ထူးျခားမႈေတြထဲမွာ တစ္ခုက . . . ေပါက္ကြဲမႈ ႀကီးမားတာပဲ။ ကေလးေတြ အလိုမက်ရင္ ေပါက္ကြဲတတ္တယ္။ ေအာ္ငိုၿပီး ေပါက္ကြဲတယ္။ စူးစူးဝါးဝါး ေအာ္ၿပီေတာ့ ေပါက္ကြဲတယ္။ ရွိတဲ့ပစၥည္း ေပါက္ခြဲတယ္။ နီးရာလူကို ႐ိုက္ႏွက္ ကုတ္ဖဲ့တယ္။ မဖြံ႔ၿဖိဳးေသးတဲ့စိတ္ေၾကာင့္ ေပါက္ကြဲတာ။ ရင့္က်က္တဲ့ လူႀကီးေတြက်ေတာ့ ထိန္းခ်ဳပ္ၾကရတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက အတၱႀကီးတယ္။ ကေလးစိတ္က . . . သူျဖစ္ခ်င္တာပဲ သူသိတယ္။ သူတစ္ပါးကို မငဲ့ဘူး။ ကေလးေတြ သူတို႔ စားခ်င္တာ စားရမွ။ သြားခ်င္ရာ သြားရမွ။ လိုခ်င္တာ ရမွ။ ျဖစ္ခ်င္တာ ျဖစ္ရမွ။ သူတို႔စိတ္ခ်ည္းပဲ။ မိသားစုထဲမွာဆိုရင္ ေမာင္ငယ္ကို အစ္မေတြက အလိုလိုက္ရတယ္။ သားသမီးေတြကို မိဘက အလိုလိုက္ရတယ္။ လူႀကီးရဲ႕ စိတ္သေဘာကေတာ့ အေလွ်ာ့ေပးတယ္။ အလိုလိုက္တယ္။ အဖိုးအဖြားေတြဆိုရင္ ေျမးေတြကို ပိုၿပီးေတာ့ အလိုလိုက္တယ္။ လူႀကီးစိတ္က အတၱနည္းတယ္။ ကေလးစိတ္က အတၱကို ေရွ႕တန္းတင္တယ္။
ေနာက္တင္ခုက မဖြံ႔ၿဖိဳးေသးတဲ့ ကေလးစိတ္ဟာ အၿငိဳးအေတးႀကီးတယ္။ ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ဘူး။ သူတို႔ အသားနာေအာင္၊ သူတို႔ စိတ္နာေအာင္ လုပ္ထားတဲ့သူဆိုရင္ ကေလးေတြက ေတးမွတ္ထားတတ္တယ္။ ခြင့္မလႊတ္ဘူး။ အေျပာင္အပ်က္ စတယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ စတဲ့ေနာက္တဲ့သူကို ကေလးက မွတ္ထားတယ္။ အဲ့ဒီလိုလူကို မေခၚနဲ႔၊ မေကၽြးနဲ႔၊ မေပးနဲ႔၊ အေပါင္းအသင္း မလုပ္နဲ႔ဆိုၿပီး ကေလးစိတ္နဲ႔ အမ်ိဳးမ်ိဳး ဆန္႔က်င္တယ္။ ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ဘူး။
ဒါေတြဟာ မဖြံ႔ၿဖိဳးေသးတဲ့ ကေလးစိတ္၊ ကေလးသဘာဝ နမူနာပဲ။ အမ်ားႀကီးရွိအံုးမယ္။ ဒီသံုးမ်ိဳးကို သတိထားႏိုင္ရင္ကိုပဲ စိတ္ဓာတ္ မရင့္က်က္မဖံြ႕ၿဖိဳးေသးရင္ ရင့္က်က္ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ လုပ္ဖို႔ အေထာက္အပံ့ ရပါတယ္။ ေပါက္ကြဲတာ အားမႀကီးေအာင္ ေလွ်ာ့ပါ။ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာ ေရွ႕တန္းမတင္ဘဲ သူတစ္ပါးကိုလည္း ထည့္စဥ္းစားၿပီး အတၱကို ေလွ်ာ့ပါ။ အၿငိဳးအေတး မထားဘဲ ေျပေျပျပစ္ျပစ္ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။
အသက္နဲ႔အတူ၊ ႐ုပ္ခႏၶာနဲ႔အတူ စိတ္ဓာတ္ပါ ရင့္က်က္ဖြံ႔ၿဖိဳး လာပါေစ။ ကေလးႀကီးေတြ မျဖစ္ပါေစနဲ႔။
 
:)
ရွင္အာစာရ
(ေခတၱ စိုင္ျပင္ရြာ)

စိတ္ေလွ်ာ္ ကုသိုလ္ဆြမ္း (Jan 3, 2017)

"ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳလုပ္တယ္ဆိုတာ စိတ္သန္႔ရွင္းဖို႔၊ စိတ္ၾကည္လင္ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္အည္အေၾကးကို ကုသိုလ္နဲ႔ ေလွ်ာ္ရတယ္။ ဘာကုသိုလ္ပဲလုပ္လုပ္ ဒီလိုရင္း ေရာက္ပါေစ။
စိတ္သန္႔ရွင္းဖို႔နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက စိတ္ကို အဝတ္အထည္နဲ႔ ဥပမာေပးပါတယ္။ အကႌ် ပုဆိုး အဝတ္ေတြဟာ ညစ္ေပတတ္တယ္။ ဘယ္ေလာက္ သန္႔ရွင္းေအာင္ေနေန ညစ္ႏြမ္းတာပဲ။ ရႊံ႕ထဲဗြက္ထဲ ဖုန္ထဲမွာ ေပေပေတေတ ေနရင္ေတာ့ ေျပာစရာကို မလိုေတာ့ဘူး။ အဝတ္အထည္နဲ႔တူတဲ့ စိတ္ကလည္း ညစ္ေပတတ္တဲ့သေဘာရွိတယ္။ ေလာဘေၾကာင့္ ညစ္ရတယ္။ ေဒါသေၾကာင့္ ညစ္ရတယ္။ မာနေၾကာင့္ ညစ္ရတယ္။ သဘာဝအားျဖင့္ အကုသိုလ္မွာ ေမြ႕ေလွ်ာ္တဲ့စိတ္ဟာ အကုသိုလ္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ညစ္ေပရတယ္။ ဘယ္ေလာက္သန္႔ရွင္းေအာင္ထားထား စိတ္ကိုဘယ္လိုထိန္းထိန္း ပုထုဇဥ္စိတ္ဟာ ညစ္ေပတာပဲ။ စိတ္အလိုလိုက္ၿပီး ပစ္ထားရင္ေတာ့ စိတ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ ညစ္ပတ္မယ္ဆိုတာ ေျပာစရာကို မလိုေတာ့ဘူး။ ညစ္ပတ္တတ္တဲ့စိတ္ကို ကုသိုလ္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေဆးေၾကာေပးရတယ္။ အဝတ္ေလွ်ာ္သလိုေပါ့။
အဝတ္ေလွ်ာ္ေတာ့ ဆပ္ျပာနဲ႔ ေလွ်ာ္ရတယ္။ ဆပ္ျပာမွာ အေတာင့္ အခဲ၊ အမႈန္႔၊ အရည္။ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတာ။ အေတာင့္အခဲမွာလည္း အေတာင့္အခဲ အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အမႈန္႔အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အရည္အမ်ိဳးမ်ိဳး။ အနံ႔အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အရည္အေသြး အမ်ိဳးမ်ိဳး။ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲေပမယ့္ ေၾကးေၫွာ္ကင္းေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္တဲ့ အစြမ္းက အဓိကပဲ။ စိတ္ကို စင္ၾကယ္ေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ ကုသိုလ္လည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိရတာပဲ။ ဝါသနာအေလွ်ာက္၊ စ႐ိုက္အေလွ်ာက္၊ ပါရမီအေလွ်ာက္ ကုသိုလ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ျပဳၾကတယ္။ ဘာကုသိုလ္ပဲလုပ္လုပ္ စိတ္မွာ အညစ္အေၾကးကင္းဖို႔ အဓိကျဖစ္တယ္ဆိုတာ သတိထားပါ။
စိတ္ဓာတ္ ၾကည္လင္သန္႔ရွင္းဖို႔ ကုသိုလ္ျပဳတဲ့ေနရာမွာ သဒၶါတရားကို အေျခခံရတယ္။ သဒၶါတရားကို အေျခခံၿပီး ေမြးေန႔ကုသိုလ္ ျပဳလုပ္တယ္။ ေလာကီကိစၥ အာဝါဟ ဝိဝါဟ မဂၤလာေဆာင္တာေတာင္မွ ကုသိုလ္ေရးပါဝင္တယ္။ ေမြးဖြားခ်ိန္ကေန ကြယ္လြန္ခ်ိန္အထိ။ ကြယ္လြန္သူအတြက္ ရည္စူးကုသိုလ္ ျပဳေပးတဲ့အထိ။ ကုသိုလ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ျပဳၾကတယ္။ ဘာအထိမ္းအမွတ္ ဘာပြဲမွ မရွိလည္း။ သဒၶါရွိလို႔ ဆြမ္းကပ္တယ္။ အဲ့ဒါကို သဒၶါဆြမ္းလို႔ ေခၚၾကတာ။ ရဟန္းသံဃာအေပၚမွာ ေမတၱာေစတနာ ထားႏိုင္လို႔ ဆြမ္းကပ္တယ္။ ေမတၱာဆြမ္း။ သနားလို႔ ဆြမ္းကပ္တာလည္း ရွိတယ္။ ဒီကိုယ္ေတာ္ေလးေတြ ငါမွ ဆြမ္းမကပ္ရင္ ဘယ္သူမွ ကပ္မွာမဟုတ္ဘူး။ သနားပါတယ္ ဆြမ္းကပ္လိုက္အံုးမွ။ အဲ့ဒါ က႐ုဏာဆြမ္း။ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးတာကို ၾကည့္ၿပီး ၾကည္ႏူးေနတယ္။ ဘုဥ္းေပးႏိုင္လိုက္ၾကတာ ဆိုၿပီး ေပ်ာ္ေနတယ္။ ဝမ္းသာေနတယ္။ မုဒိတာဆြမ္း။ တစ္ခါတစ္ခါက်ေတာ့ ဆြမ္းဟင္းေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ ဆြမ္းပြဲႀကီး ျပင္ထားေပမယ့္ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးမယ့္ ဘုန္းႀကီးက မရွိဘူး။ ဦးဇင္းလည္း မရွိေတာ့ ဥေပကၡာျပဳလိုက္ရတယ္။ ငါတို႔က လွဴသားပဲ သူတို႔က မဘုဥ္းေပးတာ။ ဥေပကၡာျပဳၿပီး ကိုရင္ေတြကို ကပ္လိုက္ရတယ္။ ဥေပကၡာဆြမ္း။
ေမတၱာ၊ က႐ုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥေပကၡာဆိုတာ ကုသိုလ္ေတြပဲ။ သဒၶါတရားကို အေျခခံၿပီး ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ျဗဟၼစိုရ္ ကုသိုလ္ေတြ။ ဒီထက္မက ကုသိုလ္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရႏိုင္တယ္။ အဝတ္ေလွ်ာ္ ဆပ္ျပာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိသလို စိတ္ေလွ်ာ္ကုသိုလ္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိတယ္။ ရေအာင္ ယူတတ္ဖို႔ပဲ။
 
:)
ရွင္အာစာရ
(ေခတၱ စိုင္ျပင္ရြာ)

အထူးတရားပြဲ (Dec 29, 2016)



(မႏၲေလး ကန္ေတာ္ႀကီး) ဓမၼဓရ ဝါဆိုေက်ာင္း၌ ေအာက္စဖို႔ ဆရာေတာ္ ေဟာၾကားသည္။ ဓမၼဓရသံဃာေတာ္မ်ား ႏွင့္ မန္းနပသ သံဃာေတာ္မ်ား နာယူၾကသည္။ သံဃာငါးရာေက်ာ္သည္။ သံဃာသီးသန္႔ တရားနာပရိသတ္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထူးျခားသည္။ တရားနာပရိသတ္ထံမွ ဓမၼပူဇာအလွဴေငြ ေမွ်ာ္လင့္ဖြယ္ မရွိျခင္းကိုလည္း ထူးျခားခ်က္အျဖစ္ သတ္မွတ္ႏိုင္သည္။
ဆရာေတာ္၏ ပညာေရးႏွင့္ သာသနာေရး အေတြ႕အၾကံဳမ်ား မွ်ေဝသည္။ ေဆာင္ရြက္ဖြယ္မ်ား ၫႊန္ျပသည္။ အေမး-အေျဖ ျပဳလုပ္ၾကသည္။
ပညာေရး ေျပာင္းလဲမႈကို ဆရာမ်ားဘက္က စတင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေက်ာင္းသား၏ အေျဖက ဆရာ့အေျဖႏွင့္ တူေနမွ မွန္သည္ဟု မသတ္မွတ္သင့္ေၾကာင္း၊ ေက်ာင္းသားအေပၚ ခ်ဳပ္ကိုင္မႈ ေလွ်ာ့သင့္ေၾကာင္း။ ဆုေၾကးရံပံုေငြ နည္းေန၍ ေအာင္ခ်က္ေလ်ာ့ေအာင္ ေအာင္မွတ္ျမႇင့္လိုက္ျခင္းမ်ိဳးမွာ စာသင္သားအေပၚ မတရား အႏိုင္ယူျခင္းျဖစ္၍ မလုပ္သင့္ေၾကာင္း၊ စာသင္သားတို႔ ဘြဲ႕မ်ားေနာက္လိုက္ျခင္းျဖင့္ အခ်ိန္ကုန္မခံသင့္ေၾကာင္း။ ေအာက္စဖို႔ ပညာေရးမွာ အတၱာ ဟိ အတၱေနာ နာေထာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ စာသင္သားကိုယ္တိုင္ အားစိုက္ရေၾကာင္း။ ဆရာတစ္ေယာက္က တပည့္ ေလးငါးေယာက္ေလာက္သာ တာဝန္ယူ ကြပ္ကဲေပးရသျဖင့္ ထိေရာက္ေၾကာင္း။ ေကာင္းမြန္သည့္ ပညာေရးစနစ္အတြက္ ဆရာႏွင့္ စာအုပ္မ်ား ျပည့္စံုရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း။ စာသင္သားတို႔ အႏွစ္ခ်ဳပ္ ယူတတ္ရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း၊ ဓမၼာစရိယ ၿပီးေသာ္လည္း သာမညဖလသုတ္၏ ဆိုလိုရင္းကို မသိလိုက္ျခင္းမ်ိဳး မျဖစ္သင့္ေၾကာင္း။ ေမးခြန္း ႏွင့္ အေျဖကို ဆရာက အဆင္သင့္ ျပင္ဆင္ေပးျခင္းမွာ တကၠသိုလ္အဆင့္ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ဆရာက ေမးခြန္းေပး၍ တပည့္ကိုယ္တိုင္ အေျဖရွာရျခင္းသည္ BAအဆင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဆရာက ေမးခြန္းအစေဖာ္ေပးၿပီး ေက်ာင္းသားက ဆက္လက္၍ ေမးခြန္းထုတ္ ျပႆနာရွာရျခင္း အေျဖထုတ္ရျခင္းသည္ MAအဆင့္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေက်ာင္းသားကိုယ္တိုင္ ေမးခြန္းထုတ္ ျပႆနာရွာ၍ ၊ ေက်ာင္းသားကိုယ္တိုင္ပင္ အေျဖရွာရျခင္းသည္ PhDအဆင့္ျဖစ္ေၾကာင္း။ ပါဠိဘာသာစကား သင္ယူရာ၌ ဗာလာဝတာရက်မ္း ဆိုလွ်င္ လံုေလာက္ေၾကာင္း၊ စာသင္သားအတြက္ ကစၥည္းက်မ္းသည္ပင္ က်ယ္ေနေသးေၾကာင္း၊ ႐ူပသိဒၶိဆိုလွ်င္ ပါေမာကၡအဆင့္ ဆရာမ်ားသာ ေလ့လာၾကေၾကာင္း။ ဘာသာျပန္တတ္ရန္ အေရးႀကီးေၾကာင္း၊ အဘိဓာန္ကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အသံုးခ်သင့္ေၾကာင္း။ ခရစ္ယန္ သမၼာက်မ္းစာကို ကမ႓ာ့ဘာသာစကား ေလးငါးေထာင္ျဖင့္ ျပန္ဆိုထားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ သမၼာက်မ္းစာ ဖတ္ခြင့္မရသည့္ ကမ႓ာ့လူဦးေရမွာ ေလးရာခိုင္ႏႈန္းသာ ရွိေၾကာင္း။ ဗုဒၶဘာသာ အေနျဖင့္ ဓမၼပဒကိုပင္ ျမန္မာတိုင္းရင္းသား ဘာသာစကားမ်ားျဖင့္ ဘာသာျပန္ထားျခင္း မရွိေသးေၾကာင္း။ အဂၤလိပ္စာကို တိရစၧာနကထာဟု သတ္မွတ္ျခင္းသည္ မည္သည့္က်မ္းဂန္ကို ကိုးကား၍ သတ္မွတ္သည္ဟု မသိေၾကာင္း။ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း တကၠသိုလ္တစ္ခုမွ BAၿပီးလွ်င္ အျခားတကၠသိုလ္ တစ္ခု၌ MAဆက္တက္ခြင့္ ရွိသင့္ေၾကာင္း၊ တကၠသိုလ္ တစ္ခု၌ ဒုတိယႏွစ္ၿပီးလွ်င္ အျခားတကၠသိုလ္ တစ္ခု၌ တတိယႏွစ္ ဆက္တက္ခြင့္ ေပးသင့္ေၾကာင္း၊ ဗုဒၶဘာသာတကၠသိုလ္ခ်င္း သင္႐ိုးမ်ား အေျခခံအားျဖင့္ တူေနေသာေၾကာင့္ ခ်ိတ္ဆက္ေနသင့္ေၾကာင္း။ သာသနာအတြက္ ေဆာင္ရြက္ရာ၌ ၿပိဳင္ဆိုင္ျခင္း မဟုတ္ဘဲ ပူးေပါင္းျခင္း ျဖစ္သင့္ေၾကာင္း စသည္ . . .။
 
:)
ရွင္အာစာရ
(ေခတၱ မႏၲေလး)